Γράφει η Βασιλική Δρίβα
Για ακόμα ένα καλοκαίρι η Ελλάδα φλέγεται και το κράτος φαίνεται «μικρότερο» από ποτέ
Βρισκόμαστε στη μέση του καλοκαιριού, του γνωστού παγκοσμίως «ελληνικού ονείρου», μία ιδεολογία περί των ιδανικών διακοπών, τις οποίες οι κυβερνήσεις επιθυμούν διαρκώς να προωθούν. Αντίθετα, το συγκεκριμένο όνειρο έχει καταλήξει ένας ακόμα εφιάλτης χωρίς τέλος.
Δεν είναι είδηση πως κάθε θερινή περίοδο οι περιοχές με έντονη δασώδη βλάστηση βρίσκονται στο επίκεντρο του κινδύνου πυρκαγιών, με τον τρόμο των κατοίκων να οργιάζει μπροστά στην απόλυτη ανυπαρξία του κρατικού μηχανισμού.
Πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα
Τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρούμε σωρεία πυρκαγιών σε πληθώρα περιοχών ανά την Ελλάδα, ενώ νησιά όπως η Κέρκυρα και φυσικά η Ρόδος, καίγονται επί σειρά ημερών, με απανωτές εκκενώσεις περιοχών να σημειώνονται ημερησίως.
Οι πληροφορίες που έρχονται από τα μέτωπα κάνουν λόγο, μεν, για ζήλο και υπερπροσπάθεια των πυροσβεστικών δυνάμεων, αλλά, δε, για έλλειψη οργάνωσης και συντονισμού.
Χιλιάδες στρέμματα έχουν γίνει στάχτη αφήνοντας χώρο για μία φύση χωρίς ζωή, που πρόκειται άμεσα να μας εκδικηθεί, με τους εμπρηστές να δείχνουν κατάφωρη σκληρότητα πίσω από τις αιτίες (σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν) που τους οδήγησαν σε αυτή την πράξη. Όπως αναφέρουν οι πρόσφατες πληροφορίες ήδη μέσα στο 2023 έγιναν 105 συλλήψεις για εμπρησμό, ένας αριθμός που με βεβαιότητα θα αυξηθεί σύντομα.
Ο εμπρηστής που συνελήφθη για τη φωτιά στη Θάσο, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «έβαλα τη φωτιά για να γελάω». Ένας ακόμα «ομοϊδεάτης» στη Μεσσηνία ανέφερε ότι προκάλεσε πυρκαγιά επειδή τον εξιτάρει να βλέπει τα εναέρια μέσα να κάνουν ρίψεις και γενικότερα να βλέπει την κινητικότητα της Πυροσβεστικής.
Οι πρώτες απώλειες
Διαρκές μήνυμα της κυβέρνησης ήταν ότι σημασία έχει να μη χαθεί καμία ζωή, ξεχνώντας φυσικά τις υλικές απώλειες που με κόπο εκατοντάδες πολίτες έκτισαν επί σειρά ετών. Προφανώς και αναμφίβολα η ανθρώπινη ζωή έχει μεγαλύτερη αξία από κάθε περιουσιακό στοιχείο, αλλά πώς μπορεί να επιβιώσει ένας άνθρωπος που έχασε την κατοικία του, την επιχείρησή του και οτιδήποτε άλλο είχε για αυτόν μία αξία; Άγνωστο.
Πριν δύο ημέρες ο πρωθυπουργός διατυμπάνιζε πως «παρά την επέλαση της φωτιάς δεν χάθηκε καμία ζωή», μη γνωρίζοντας ότι μέσα στα επόμενα εικοσιτετράωρα θα άφηναν την τελευταία τους πνοή έξι άτομα, φέρνοντας στο νου μνήμες από την πολύνεκρη τραγωδία στο Μάτι.
Πιο συγκεκριμένα, μία 83χρονη εντοπίστηκε νεκρή μέσα στο σπίτι της, το οποίο είχε καεί στο Αίγιο. Παράλληλα, δύο κτηνοτρόφοι, 41 και 45 ετών στην Κάρυστο και τη Μαγνησία, έχασαν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να προστατεύσουν τα κοπάδια τους.
Στον Πλάτανο Αλμυρού νεκρή εντοπίστηκε γυναίκα, ενώ ο άντρας της βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο.
Ακόμα, ένα τραγικό συμβάν σφράγισε τις ήδη μελανές ημέρες, όταν ένα Canadair που επιχειρούσε σε κατάσβεση φωτιάς στην Κάρυστο, έχασε τον έλεγχο και έπεσε, οδηγώντας σε ακαριαίο θάνατο τους δύο πιλότους. Εν συνεχεία, κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Και σε αυτό το σημείο αναρωτιόμαστε, τώρα που οι πρώτες ανθρώπινες (και όχι μόνο) ζωές χάθηκαν, ποια μέλλει να είναι η επόμενη δήλωση του πρωθυπουργού;
Τα ζώα που χάθηκαν
Φυσικά, μην ξεχνάμε τα ζώα που δεν κατάφεραν να επιβιώσουν μέσα στην πύρινη λαίλαπα, απώλειες που αποτελούν μία ακόμα μαρτυρία της ανθρώπινης μανίας, αλλά και αδυναμίας απέναντι στη φύση.
Οι συγκεκριμένοι θάνατοι εκτός από τη θλίψη που προκαλούν, αποτελούν πρακτικά μία τρομερή καταστροφή του οικοσυστήματος εν γένει, όπου μαζί με τις απέραντες εκτάσεις δασών που χάθηκαν, αναμένεται να προκαλέσουν μία σοβαρή ανισορροπία στην πανίδα και και στη χλωρίδα των συγκεκριμένων περιοχών.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει εδώ και στους συλλόγους, αλλά και τις μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων που διέσωσαν και περιθάλπουν ζωάκια που τραυματίστηκαν, ρίχνοντας λίγο φως αισιοδοξίας στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε.
Το Canadair
Το Canadair που χρησιμοποίησαν οι δύο άτυχοι πιλότοι φαίνεται να ήταν αρκετά παλαιό, χρονολογούμενο περί τα 45 έτη πίσω, ενώ όπως έγινε γνωστό το συγκεκριμένο μοντέλο δε διαθέτει σύστημα εκτίναξης ή διαφυγής, οδηγώντας τους εκάστοτε χειριστές σε μεγάλο κίνδυνο σε περίπτωση ατυχήματος.
Παρά την μεγάλη επικινδυνότητα του συγκεκριμένου εγχειρήματος και τις γενικότερες συνθήκες που οδήγησαν στη μοιραία στιγμή, η ξεπερασμένη τεχνολογία προφανώς δεν παρείχε επαρκείς διεξόδους, μειώνοντας ραγδαία τις πιθανότητες επιβίωσης.
Μάλιστα, πληροφορίες αναφέρουν ότι πιλότοι των συγκεκριμένων Canadair είχαν επισημάνει και στο παρελθόν ότι αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την άμεση αντικατάστασή τους. Κάτι που φυσικά δεν έγινε…
Οι νεαροί χειριστές εκτός από ήρωες είναι και θύματα της κρατικής αδιαφορίας, που παραμελεί κανόνες προστασίας των εργαζόμενων στους πυροσβεστικούς, αλλά και σε άλλους κλάδους. Αποτελούν, δυστυχώς, ακόμα μία τραγική απώλεια ενός συστήματος που εθελοτυφλεί μπροστά σε μία χώρα παθούσα, χιλιοτρυπημένη και χιλιομπαλωμένη.
Οι μάχες δεν δίνονται μόνο στα ενεργά μέτωπα, αλλά και στις ζωές των ανθρώπων που πασχίζουν να ξανακτίσουν ένα μέλλον από το μηδέν. Επιτακτική ανάγκη είναι να δούμε τέτοια φαινόμενα να περιορίζονται δραστικά και τα απαραίτητα μέτρα να ληφθούν υπέρ των πολιτών και της κοινωνίας.
