admin 
Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη
Σε μερικές μέρες ανακοινώνεται και επίσημα, το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού. Είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα, που, πριν ακόμη επισημοποιηθεί, έχει κερδίσει σημαντικό ποσοστό του ελληνικού λαού. Και, ακόμη, είναι ένα κόμμα, το οποίο γεννήθηκε μέσα από τη δολοφονία 57 συμπατριωτών μας, οι περισσότεροι από τους οποίους νέοι.
Το νέο κόμμα, εκτός από τις υποσχέσεις για καλύτερες μέρες, στην πατρίδα μας, που δεν αποτελεί πρωτοτυπία, καθώς τα πάντα καταποντίζονται, από την εθνική μέχρι και την πολιτισμική μας υπόστασή, φέρνει μαζί του και συγκλονιστική αντίδραση εναντίον των πάντων: θεσμών, αποφάσεων, παραλείψεων, αδράνειας, διαφθοράς, υποτέλειας, αισχροκέρδειας, έλλειψης ελευθερίας λόγου, έλλειψης δικαιοσύνης, ανισοτήτων κατανομής, εμπαιγμών, αλλοίωσης της πραγματικότητας κλπ. κλπ. Υπόσχεται να διορθώσει τα πάντα.
Ποιος θα έχει την ελαφρότητα να διαβεβαιώσει τους Έλληνες, ότι η Μαρία Καρυστιανού, με το νέο της κόμμα, θα διορθώσει το σύνολο των κακουχιών της χώρας μας, κουνώντας ένα «μαγικό ραβδάκι»;
Τα θαύματα, αν υπάρχουν, δεν είναι καθημερινά και κυρίως δεν γίνονται κατ’ επιταγήν.
Όπως το έχω πολλές φορές υποστηρίξει, βλέπω την Μαρία Καρυστανού ως μια ελπίδα για καλύτερες μέρες, στην καταποντιζόμενη Ελλάδα μας. Και προσθέτω, τη μοναδική, παρότι θα επιθυμούσα να υπάρχουν και άλλες. Θα έβλεπα, π.χ., με πολύ καλό μάτι την τυχόν ενοποίηση της αντιπολίτευσης, που περιλαμβάνει, κατά την άποψή μου, αξιόλογους ανθρώπους. Αλλά, πρόκειται για όνειρο θερινής νυκτός, διότι… είμαστε Έλληνες!
Η μοναδικότητα του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού δεν οφείλεται φυσικά σε τυχόν υπεράνθρωπες δυνάμεις, που η ίδια διαθέτει, εξαιρετικές γνώσεις των πάντων, ικανότητες μοναδικές και άλλες παρόμοιες επιπόλαιες υποθέσεις. Που, άλλωστε πρόκειται γι’ αυτές που εκτινάσσονται, συνεχώς, με αρνητικό πρόσημο εναντίον της, από αυτούς, που την πολεμούν, προσπαθώντας έτσι να αποδείξουν τη δήθεν ακαταλληλότητά της.
Η Μαρία Καρυστιανού, και βέβαια δεν διαθέτει υπεράνθρωπες δυνάμεις. Είναι μία μορφωμένη γυναίκα, με ανεπτυγμένη κοινωνική κρίση, με ταχεία αντίληψη, με σωστές αντιδράσεις, με καλές προθέσεις και με υπερβολική θέληση να αλλάξει τις αρρωστημένες καταστάσεις , που ζούμε όλοι εμείς στην πατρίδα μας, αλλά που για την ίδια, είναι αυτές που, επιπλέον, κατέστρεψαν τη ζωή της. Της άρπαξαν τη Μάρθη από την αγκαλιά της.
Η Μαρία Καρυστιανού, λοιπόν, είναι απλώς, μια πολύ καλή (όπως ακούω) παιδίατρος. Δεν είναι ούτε οικονομολόγος, ούτε νομικός, ούτε μηχανικός, ούτε διπλωμάτης… ούτε βέβαια και παντογνώστης. Ευτυχώς, για όλους εμάς, δεν είναι ούτε πολιτικός!
Δόξα τω Θεώ, σε πείσμα των τεραστίων ελλειψεων μας, δεν μας λείπουν οι πολλοί και αξιόλογοι επιστήμονες όλων των ειδικοτήτων, στους οποίους προσφεύγει η κάθε κυβέρνηση, σε ολόκληρη την υφήλιο… όταν, βέβαια, πρόκειται για κυβέρνηση, που προσπαθεί να βρει σοβαρές λύσεις, σε σοβαρά προβλήματα.
Η σοβαρή αναζήτηση των εκάστοτε ειδικών, που θα πλαισιώσουν τις διάφορες κυβερνήσεις, δεν είναι διόλου δεδομένη. Αντιθέτως, οι μη σοβαρές κυβερνήσεις αναζητούν και μη σοβαρούς επιστήμονες, ή και μη επιστήμονες, με ειδίκευση στην παραμηθοποίηση, στη συγκάλυψη και στην ακατάσχετη φλυαρία.
Υποθέτω, ότι η Μαρία Καρυστιανού θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει, αν τελικά επικρατήσει, ανθρώπους σοβαρούς, με κύρος, με στέρεες σπουδές και γνώσεις, αλλά όχι φούμαρα, και προπαντός επιλογές χωρίς διαχωρισμούς Δεξιάς και Αριστεράς, που, όχι μόνο αποτελούν σχήματα του παρελθόντος, αλλά, και αν ακόμη ίσχυαν, δεν θα εξυπηρετούσαν την Ελλάδα.
Και τούτο διότι η ετοιμοθάνατη χώρα μας, έχει άμεση ανάγκη από οξυγόνο, σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξής της. Από ένα γενικό, απλό σχέδιο αρχικά, που να τη θέσει ξανά στα πόδια της. Από ένα ανθρώπινο περιβάλλον, κατάλληλο να ζήσουν πολίτες μέσα σ’ αυτό. Από την ανάπτυξη εθνικής συνείδησης, ώστε οι πολίτες να γνωρίζουν ποιοι είναι φίλοι, και ποιοι εχθροί μας κλπ. κλπ.
Η ελπίδα μου είναι ότι η Μαρία Καρυστιανού, με ένα ικανό, πατριωτικό και ηθικό επιτελείο γύρω της, μπορεί να κατορθώσει την ανόρθωση της Ελλάδας, από το τελευταίο σκαλοπάτι στο οποίο έχει κατέλθει.
Η υλοποίηση αυτής της ελπίδας προϋποθέτει ότι όλοι εμείς, που δεν έχουμε συμφέροντα των οποίων η έκβαση εξαρτάται από πολιτικούς, που δεν θέλουμε να πιστέψουμε ότι η Ελλάδα τελειώνει, που δεν ανήκουμε σε νοοτροπίες ελίτ – Έπσταϊν, ώστε να επιδιώκουμε ανώμαλες ανατροπές, θα στηρίξουμε το μεγάλο αυτό εγχείρημα σωτηρίας της χώρας, με επίκεντρο τη Μαρία Καρυστιανού.
Γιατί, με τις παρούσες συνθήκες, αποτελεί, ναι, τη μοναδική μας ελπίδα. Και ακόμη κυρίως γιατί, ένα συντριπτικά υψηλό τμήμα του λαού την έχει ήδη αγκαλιάσει.
Μιλώ, σαφώς, για ελπίδα. Η οποία δεν περιλαμβάνει και βεβαιότητα. Αυτή, ακριβώς, η εξασφάλιση βεβαιότητας, πιστεύω ότι εξαρτάται από όλους εμάς. Και πιστεύω, ακόμη, ότι αξίζει να επιδιωχθεί. Με την ελπίδα ότι δεν θα διαψευστούν οι προσδοκίες μου.
