Πενήντα τρία χρόνια συμπληρώνονται φέτος από τον Νοέμβρη του 1973, όταν η φοιτητική νεολαία και ο ελληνικός λαός ύψωσαν το ανάστημά τους απέναντι στη δικτατορία, διεκδικώντας «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία».
Τα μηνύματα εκείνων των ημερών παραμένουν βαθιά διαχρονικά και επίκαιρα. Η Δημοκρατία, η ελευθερία της έκφρασης, η κοινωνική δικαιοσύνη και η δωρεάν, ποιοτική παιδεία δεν είναι αυτονόητες παροχές, αλλά κατακτήσεις που κερδήθηκαν με αγώνες και θυσίες. Πολλά από τα αιτήματα του Πολυτεχνείου αποτελούν ακόμα και σήμερα διαρκές ζητούμενο της κοινωνίας μας, υπενθυμίζοντάς μας πως η Δημοκρατία απαιτεί καθημερινή εγρήγορση, διεκδίκηση, μα και κυρίως συμμετοχή όλων μας.
Η διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης είναι συλλογικό μας χρέος. Οφείλουμε να προστατεύουμε την ιστορική αλήθεια τόσο από τη φθορά του χρόνου, όσο και από κάθε «προσπάθεια λήθης», υποβάθμισης ή αλλοίωσής της.
Ιδιαίτερα για τις νεότερες γενιές, το Πολυτεχνείο πρέπει να παραμένει ένας ζωντανός φάρος αξιών, αλληλεγγύης και δημοκρατικού ήθους. Δεν ανήκει στο παρελθόν, αποτελεί πυξίδα ευθύνης για το παρόν και το μέλλον μας, την οποία οφείλουμε να ακολουθούμε παραμένοντας αταλάντευτα προσηλωμένοι στην υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών, της αλληλεγγύης και της προόδου του τόπου μας.
Τιμή και δόξα σε όσους αγωνίστηκαν.
