Μία σημαντική πρωτοβουλία να απευθυνθούν πλατιά στους μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς των Γυμνασίων και Λυκείων, πήραν το Εργατικό Κέντρο και η ΕΛΜΕ Εύβοιας, μπροστά στο φετινό εορτασμό της επετείου του Πολυτεχνείου, αναδεικνύοντας το επίκαιρο των συνθημάτων του ηρωικού ξεσηκωμού ως έμπνευση για τους αγώνες του σήμερα.
Αυτές τις μέρες μάλιστα αντιπροσωπείες από τις διοικήσεις του Εργατικού Κέντρου και της ΕΛΜΕ πραγματοποιούν περιοδείες σε Γυμνάσια και Λύκεια της Χαλκίδας και άλλων περιοχών της Εύβοιας, συνομιλώντας με εκπαιδευτικούς και μαθητές, ενώ με ανοιχτή επιστολή τους απευθύνουν κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στη συγκέντρωση-συναυλία, την Τρίτη 17 Νοέμβρη, στις 7 μ.μ. στην πλατεία Δικαστηρίων, στη Χαλκίδα.
«Τα συνθήματα του Πολυτεχνείου παραμένουν ζωντανά και επίκαιρα. Ο ηρωικός αγώνας των φοιτητών, των εργατών, των μαθητών, των σπουδαστών των τεχνικών σχολών, των αγροτών, όλου του λαού, εμπνέει τους σημερινούς μας αγώνες για τη ζωή και το σχολείο που μας αξίζει το 2026», σημειώνουν στην ανοιχτή επιστολή τους προς εκπαιδευτικούς, μαθητές και γονείς το Εργατικό Κέντρο και η ΕΛΜΕ Εύβοιας και τονίζουν:
«Η κατάληψη του Πολυτεχνείου από τους φοιτητές-τριες έγινε υπόθεση όλου του λαού, γιατί τα αιτήματα για “Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία” και “Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ” εξέφραζαν τα αισθήματα όλου του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας. Ο ξεσηκωμός του Πολυτεχνείου δεν ήταν ένα τυχαίο και μεμονωμένο περιστατικό. Ήταν το αποκορύφωμα της πολύμορφης δράσης του λαού και των φοιτητών-τριών ενάντια στη δικτατορία.
Σήμερα τα αιματοβαμμένα συνθήματα στις πύλες του Πολυτεχνείου “Έξω οι ΗΠΑ – Έξω το ΝΑΤΟ” παραμένουν επίκαιρα καθώς τα σύννεφα του πολέμου επεκτείνονται σε όλο και περισσότερες χώρες της γειτονιάς μας. Η χώρα μας εμπλέκεται όλο και πιο ενεργά στα πολεμικά μέτωπα, όχι για τα συμφέροντα του λαού, αλλά για να θησαυρίζουν οι εφοπλιστές, οι πολυεθνικές εταιρείες και το μεγάλο κεφάλαιο από τις πολεμικές μπίζνες. Γι’ αυτό ακριβώς η κυβέρνηση και οι αξιωματούχοι της εδώ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρούν να μας επιβάλουν μια “κουλτούρα πολέμου”, ζητώντας μας ωμά να συνηθίσουμε ακόμα και στη θέα των φέρετρων, προκειμένου να θωρακιστούν τα κέρδη των λίγων.
53 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, οι συμμαχίες της άρχουσας τάξης με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, που διαπράττει γενοκτονία στην Παλαιστίνη, όχι μόνο δεν προσφέρουν καμία ασφάλεια στον λαό μας, αλλά τον βυθίζουν ακόμα πιο βαθιά στα πολεμικά μέτωπα. Την ίδια στιγμή, οι “σύμμαχοι” αυτοί τηρούν στάση “Πόντιου Πιλάτου” απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις και την αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων. Οι βάσεις, οι κρίσιμες υποδομές της χώρας -λιμάνια, αεροδρόμια και σιδηρόδρομος- μετατρέπονται σε ορμητήρια για να μακελεύονται άλλοι λαοί, καθιστώντας τη χώρα μας μαγνήτη και στόχο αντιποίνων».
Τονίζουν επίσης ότι σήμερα ο αγώνας για «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» συνεχίζεται «στον καθημερινό αγώνα που δίνουν οι οικογένειές μας ενάντια στη δυσκολία να τα φέρουν βόλτα καθώς οι μισθοί είναι σταθεροί εδώ και χρόνια ενώ η ακρίβεια σε Ενέργεια, καύσιμα και άλλα αγαθά “τσακίζει κόκαλα”. Γιατί “Ψωμί” στην εποχή της 4ης Βιομηχανικής Επανάστασης σημαίνει την πλήρη κάλυψη όλων των σύγχρονων αναγκών μας: Αξιοπρεπή στέγαση και σταθερή δουλειά με δικαιώματα, ελεύθερη πρόσβαση στον Πολιτισμό και τον αθλητισμό, ζωή με αξιοπρέπεια.
Στον αγώνα των μαθητών-ριών για ουσιαστική γνώση μέσα σε ένα σχολείο που διαρκώς υποβαθμίζεται. Ένα σχολείο που καλλιεργεί την αποστήθιση και την αποσπασματική πληροφορία, υψώνοντας διαρκώς νέα εμπόδια και πολλαπλασιάζοντας τις εξετάσεις πανελλαδικού τύπου. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιεί την “αξιολόγηση” ως εργαλείο για να εξαναγκάσει τους εκπαιδευτικούς να υπηρετήσουν αυτό το αδιέξοδο σύστημα. Όμως, στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης, η πραγματική Παιδεία δεν περιορίζεται σε στείρες δεξιότητες, είναι η ολόπλευρη μόρφωση που μας δίνει τα εφόδια να κατανοούμε ουσιαστικά τον κόσμο γύρω μας.
Στον αγώνα για να μην περάσει το σιωπητήριο στα σχολεία, στα Πανεπιστήμια, στους χώρους δουλειάς. Τα εμπόδια στη διεκδίκηση, οι απαγορεύσεις στις συγκεντρώσεις, στο δικαίωμα των εργαζομένων στην απεργία, στο δικαίωμα των μαθητών στη συλλογική συζήτηση και διεκδίκηση. Γιατί “Ελευθερία” σήμερα δεν σημαίνει μόνο να λέω ό,τι θέλω, αλλά να μπορώ να διεκδικήσω τις ανάγκες μου».
Και καταλήγοντας αναφέρουν: «Σήμερα, παρότι δεν έχουμε φασιστική στρατιωτική δικτατορία και παρότι έχουν περάσει 53 χρόνια από τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, ο φασισμός σηκώνει κεφάλι ξανά γιατί είναι χρήσιμος για να υπερασπιστεί και πάλι τα συμφέροντα των ισχυρών, την εμπλοκή της χώρας μας στον πόλεμο, να στρέφεται σε όσους διεκδικούν μια καλύτερη ζωή, να καλλιεργεί το μίσος μεταξύ όσων βιώνουμε τα ίδια προβλήματα, όσων έχουμε τις ίδιες αγωνίες, αλλά τυχαίνει να έχουμε άλλο χρώμα, άλλη θρησκεία, άλλες επιλογές.
Σήμερα, όμως, ξέρουμε ότι ο φασισμός είναι γέννημα – θρέμμα του συστήματος της εκμετάλλευσης, της φτώχειας και των πολέμων γιατί στηρίζει τους ισχυρούς που κερδίζουν από αυτά, γιατί αποστρέφεται κάθε διεκδίκηση για τα δικαιώματά των μαθητών-τριών και των εργαζομένων.
Γι’ αυτό σας καλούμε να απομονώσουμε όλοι μαζί αυτές τις εγκληματικές απόψεις και πρακτικές που στρέφουν τον έναν μαθητή απέναντι στον άλλον και διχάζουν την εκπαιδευτική κοινότητα. Τώρα, περισσότερο από ποτέ, επιβάλλεται η κοινή δράση μαθητών-τριών, γονιών και εκπαιδευτικών, για να διεκδικήσουμε συλλογικά όσα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας, για το σχολείο και τη ζωή που πραγματικά μας αξίζουν.
Σας καλούμε να τιμήσουμε μαζί τους νεκρούς του ξεσηκωμού του Πολυτεχνείου και όσους διώχθηκαν, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εξορίστηκαν και δολοφονήθηκαν για τη δράση τους ενάντια στη δικτατορία, με τους σημερινούς μας αγώνες».
