Όι πολιτιστικές δράσεις, τα κονδύλια και η διαχείριση χώρων αποτελούν συχνά πεδίο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης.Έτσι λοιπόν ξέσπασε κ στη Θήβα αντιπαράθεση για την ποιότητα των ΠΙΝΔΑΡΕΙΩΝ.
Η ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΤΩΝ «ΠΙΝΔΑΡΕΙΩΝ»
Διολισθαίνουν τα “ΠΙΝΔΑΡΕΙΑ” σ’ ένα φτηνό λαϊκό πανηγυράκι;
Όταν ξεκίνησε ο θεσμός οραματιστήκαμε έναν θεσμό ο οποίος θα αναδεικνύει την τεράστια πολιτιστική κληρονομιά του τόπου γι’ αυτό και αφιερώθηκαν στον μέγιστο λυρικό ποιητή ΠΙΝΔΑΡΟ.
Ογκόλιθοι του Ελληνικού Πολιτισμού όπως ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ, ο ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ, η ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ και πολλοί άλλοι- με την παρουσία τους- έδωσαν την ανάλογη αίγλη.
Η τοπική ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ είχε λόγο και έκφραση.
Είχαμε ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙ την προβολή του μεγάλου κεφαλαίου που κουβαλάει ο τόπος με τον «ΘΗΒΑΪΚΟ ΚΥΚΛΟ» και γενικότερα το «ΑΡΧΑΙΟ ΔΡΑΜΑ» και στόχο να γίνει η Θήβα ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ.
Αντί όλων αυτών σήμερα μια «κλειστή ελίτ» διαμορφώνει ένα ακαλαίσθητο και φτηνό πρόγραμμα λαϊκής κατανάλωσης χωρίς καμία στρατηγική.
Οι πολιτιστικοί φορείς αγνοούνται για να μην πούμε ότι και πολλοί βρίσκονται υπό διωγμό.
Σπαταλούνται τεράστιοι πόροι χωρίς συγκεκριμένη στρατηγική.
Μήπως είναι η στιγμή που οι δημότες, μέσα από τους φορείς τους, πρέπει να πάρουν θέση;
ΘΟΔΩΡΟΣ ΜΙΧΑΛΟΓΛΟΥ
ΤΑΣΟΣ ΦΡΟΥΣΙΟΣ
ΗΛΙΑΣ ΤΡΑΜΠΑΚΟΥΛΟΣ
Γιωργος Αναστασίου Η απάντηση του Δημάρχου Δήμου Θηβαίων στη παραπάνω ανάρτηση:
ΤΑ «ΠΙΝΔΑΡΕΙΑ» ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ
Διάβασα με προσοχή το κείμενο των κ.κ. Θεόδωρου Μιχαλόγλου, Τάσου Φρούσιου και Ηλία Τραμπάκουλου.
Θα μπορούσα να απαντήσω στην ένταση με ένταση.
Επιλέγω να απαντήσω πολιτικά και θεσμικά.
Γιατί η Θήβα αξίζει περισσότερα από μια ακόμη προσωπική αντιπαράθεση.
Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, από τα αυτονόητα.
Τα «Πινδάρεια» είναι ένας ιστορικός θεσμός.
Τον σεβόμαστε.
Δεν τον κληρονομήσαμε όμως κάποιοι για να τον διαχειριζόμαστε ως προσωπική πολιτιστική περιουσία.
Τα «Πινδάρεια» δεν έχουν ιδιοκτήτες. Είναι της Θήβας.
Και ακριβώς επειδή είναι της Θήβας, δεν μπορεί κανείς να αποφασίζει αυθαίρετα ποια εκδήλωση είναι «πολιτισμός» και ποια είναι «λαϊκό πανηγυράκι».
Αυτή η αντίληψη είναι βαθιά ελιτίστικη.
Ο πολιτισμός δεν μετριέται με το πόσοι «εκλεκτοί» τον εγκρίνουν.
Μετριέται και με το πόσους ανθρώπους καταφέρνει να αγγίξει.
Για την «κλειστή ελίτ»
Είναι πραγματικά οξύμωρο να καταγγέλλεται μια «κλειστή ελίτ» από ανθρώπους που ταυτόχρονα εμφανίζονται ως οι αποκλειστικοί κριτές της πολιτιστικής ποιότητας της πόλης.
Ποιος ακριβώς έδωσε σε οποιονδήποτε το δικαίωμα να μοιράζει πιστοποιητικά πολιτιστικής επάρκειας;
Κανείς.
Και ασφαλώς όχι ο Δήμος.
Για τους «διωκόμενους» πολιτιστικούς φορείς
Η λέξη «διωγμός» είναι βαριά.
Και όταν χρησιμοποιείται δημόσια, απαιτεί αποδείξεις.
Ποιος φορέας διώκεται;
Ποιος αποκλείστηκε;
Ποιος απαγορεύτηκε να συμμετάσχει;
Ποιος και με ποια απόφαση;
Αν υπάρχουν συγκεκριμένα περιστατικά, ας τα καταθέσουν.
Αν όχι, καλό θα ήταν να μην κατασκευάζουμε «διωγμούς» για να υπηρετήσουμε μια πολιτική αφήγηση.
Για τη «σπατάλη τεράστιων πόρων»
Εδώ τα πράγματα είναι ακόμη πιο απλά.
Οι δημόσιες δαπάνες δεν είναι μυστικές.
Υπάρχουν αποφάσεις, προϋπολογισμοί, διαδικασίες και έλεγχοι.
Επομένως:
Στοιχεία. Όχι συνθήματα.
Αν κάποιος γνωρίζει ότι υπάρχει σπατάλη, ας την αποκαλύψει.
Η Δημοτική Αρχή δεν έχει κανέναν λόγο να φοβάται τον έλεγχο.
Αντίθετα, τον επιδιώκει.
Και ας μιλήσουμε για το πραγματικό ζητούμενο.
Θέλουμε τα «Πινδάρεια» να έχουν ποιότητα;
Ναι.
Θέλουμε να αναδεικνύουν την ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά της Θήβας;
Ναι.
Θέλουμε να αναδείξουμε τον Πίνδαρο, τον Θηβαϊκό Κύκλο και το αρχαίο δράμα;
Απολύτως.
Θέλουμε κάποια στιγμή η Θήβα να αποκτήσει διεθνή ακτινοβολία ως κέντρο αρχαίου δράματος;
Ακόμη περισσότερο.
Αλλά αυτό δεν θα γίνει με το να κοιτάμε διαρκώς πίσω.
Και κυρίως δεν θα γίνει με το να συγκρίνουμε κάθε σημερινή προσπάθεια με μια «χρυσή εποχή» του παρελθόντος.
Το παρελθόν το τιμούμε. Δεν κρυβόμαστε πίσω από αυτό.
Η Θήβα χρειάζεται σήμερα σχέδιο, όχι νοσταλγία.
Χρειάζεται συνεργασίες, όχι αποκλεισμούς.
Χρειάζεται συμμετοχή, όχι πολιτιστικούς «ιδιοκτήτες».
Χρειάζεται εξωστρέφεια, όχι εσωστρέφεια.
Και χρειάζεται μια νέα γενιά ανθρώπων του πολιτισμού να πάρει χώρο και λόγο.
Και κάτι τελευταίο.
Η Δημοτική Αρχή θα κριθεί για τις επιλογές της.
Αυτό είναι δημοκρατία.
Αλλά θα κριθεί από τους δημότες.
Όχι από αυτοδιορισμένους εκπροσώπους του πολιτισμού.
Όχι από εκείνους που θεωρούν ότι επειδή υπηρέτησαν κάποτε έναν θεσμό αποκτούν εσαεί το δικαίωμα να αποφασίζουν για την πορεία του.
Οι τίτλοι τιμής ανήκουν στο παρελθόν. Η ευθύνη ανήκει στο παρόν.
Εμείς δεν διεκδικούμε το μονοπώλιο του πολιτισμού.
Διεκδικούμε κάτι πολύ πιο απλό:
Να ανοίξουμε τον πολιτισμό της Θήβας σε όλους.
Και αυτό ακριβώς θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
Με σεβασμό στην ιστορία.
Με πίστη στο μέλλον.
Με διαφάνεια στη διαχείριση.
Και με μια καθαρή πολιτική θέση:
Η Θήβα δεν χρειάζεται πολιτιστικούς φύλακες. Χρειάζεται πολιτιστική πολιτική.
Και αυτή την πολιτική θα την αποφασίζει ο Δήμος με τους δημότες του.
Τα «Πινδάρεια» ανήκουν στην πόλη.
Ο πολιτισμός ανήκει στους πολίτες.
Και το μέλλον της Θήβας δεν θα το αποφασίσουν τρεις υπογραφές.
