Γ. Μαρίνος: Το επαναστατικό πέρασμα στον σοσιαλισμό – κομμουνισμό η μόνη προοδευτική διέξοδος στην εποχή μας

Ξεκίνησε την Παρασκευή στην Αβάνα και ολοκληρώνεται την Κυριακή (7 – 9 Αυγούστου) η 24η Διεθνής Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων με θέμα «Υπερασπιζόμαστε και τιμούμε την κληρονομιά της Κουβανικής Επανάστασης κατά την εκατονταετηρίδα της γέννησης του Φιντέλ, εμβαθύνουμε την αλληλεγγύη με τη σοσιαλιστική Κούβα, ενισχύουμε τις κοινές μας δράσεις και ενώνουμε τις δυνάμεις μας για την ειρήνη και ενάντια στην ιμπεριαλιστική επιθετικότητα», που φέτος τη φιλοξενεί το ΚΚ Κούβας.

Στην Αβάνα βρίσκεται η αντιπροσωπεία του ΚΚΕ που συμμετέχει στις εργασίες της Συνάντησης. Το ΚΚΕ, πιστό στο διεθνιστικό του καθήκον για τη στήριξη του ηρωικού κουβανικού λαού, θα λάβει μέρος και στο 1ο Διεθνές Συμπόσιο «Φιντέλ: Κληρονομιά και Μέλλον», από 10 έως 13 Αυγούστου, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης.

Στην αντιπροσωπεία του ΚΚΕ συμμετέχουν ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ, ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, ο Αρης Ευαγγελίδης, μέλος της ΚΕ και του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ, και ο Λευτέρης Νικολάου – Αλαβάνος, μέλος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ και ευρωβουλευτής του Κόμματος.

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία του Γ. Μαρίνου στη Διεθνή Συνάντηση.

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες,

Θέλουμε καταρχάς να ευχαριστήσουμε το ΚΚ Κούβας για τη διοργάνωση της 24ης ΔΣΚΕΚ, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που δημιουργεί στον κουβανικό λαό η ένταση του αποκλεισμού και της επιθετικότητας των ΗΠΑ.

Από εδώ, την Αβάνα της Κούβας, καταδικάζουμε ξανά τον πολύχρονο ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό της Κούβας. Καταγγέλλουμε όλα τα νέα μέτρα με τα οποία η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθεί να προκαλέσει ασφυξία στον κουβανικό λαό, ιδιαίτερα τον ενεργειακό αποκλεισμό που έχει επιβάλει τους τελευταίους 8 μήνες.

Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή της νίκης της Κουβανικής Επανάστασης το 1959, στάθηκε με συνέπεια στο πλευρό της Κούβας και του λαού της και εξέφρασε αδιάκοπα την αλληλεγγύη του. Ετσι συνεχίζουμε και σήμερα αποφασιστικά. Μαζί με δεκάδες ακόμα Κομμουνιστικά και Εργατικά Κόμματα από όλο τον κόσμο δυναμώνουμε τις πρωτοβουλίες για τη στήριξη του κουβανικού λαού και όλων των λαών που είναι θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, όπως είναι ο λαός τη Παλαιστίνης, του Ιράν, του Λιβάνου κ.ά.

Στηρίζουμε την κοινή πάλη των λαών που είναι οι μόνοι αρμόδιοι να καθορίσουν τις εξελίξεις στην πατρίδα τους, ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Στηρίζουμε τον αγώνα για την άρση του γενοκτονικού αποκλεισμού από τις ΗΠΑ

Σήμερα είμαστε πάλι εδώ, πιστοί στο διεθνιστικό μας καθήκον, στο πλάι του κουβανικού λαού και απαιτούμε:

Να αρθούν όλα τα μέτρα του βάρβαρου γενοκτονικού οικονομικού αποκλεισμού των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα.

Να σταματήσει κάθε είδους δίωξη στον Στρατηγό Ραούλ Κάστρο.

Να αποσυρθούν εδώ και τώρα όλα τα σενάρια για στρατιωτική ιμπεριαλιστική επίθεση των ΗΠΑ ενάντια στην Κούβα.

Να διαγραφεί η Κούβα από την κατάπτυστη λίστα των «κρατών χορηγών της τρομοκρατίας» που έχει στήσει το ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, για να επιβάλει την οικονομική ασφυξία στο Νησί της Επανάστασης.

Να αρθούν όλες οι δόλιες κυρώσεις που βάζουν στο στόχαστρο θεσμούς και οργανώσεις της Κούβας, όπως το ICAP και άλλες.

Το ΚΚΕ τους τελευταίους μήνες έχει πάρει εκατοντάδες πρωτοβουλίες με μαζικές κινητοποιήσεις, εκδηλώσεις κ.ά. σε όλη την Ελλάδα για να εκφράσουμε την αλληλεγγύη στον λαό της Κούβας. Με δύο μεγάλες διαδηλώσεις, στις οποίες συμμετείχαν δεκάδες χιλιάδες λαού και νεολαίας, έξω από την πρεσβεία των ΗΠΑ, καταδικάσαμε την κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας.

Με μια μεγάλη εκδήλωση στην Αθήνα, τιμήσαμε τη ζωή και την προσφορά του ηγέτη της Κουβανικής Επανάστασης, Κομαντάντε Φιντέλ Κάστρο Ρους, ως έναν από τους μεγάλους κομμουνιστές επαναστάτες του 20ού αιώνα, που φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννησή του.

Το Κόμμα μας παρεμβαίνει στην ελληνική κυβέρνηση, τη Βουλή και την ευρωβουλή, αντιμετωπίζει τις κάθε είδους αντικουβανικές επιθέσεις, τον αντικομμουνισμό της ΕΕ.

Τιμάμε την ιστορική προσφορά του Φιντέλ και της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στην αμερικανική ήπειρο

Το ΚΚΕ τιμά τη μνήμη και την ιστορική προσφορά του Φιντέλ ηγέτη του ΚΚ Κούβας και της Κουβανικής Επανάστασης, της πρώτης σοσιαλιστικής επανάστασης στην αμερικανική ήπειρο, που αποτέλεσε ένα από τα κοσμοϊστορικά γεγονότα του 20ού αιώνα, τιμά τη συμβολή του στην προσπάθεια οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, τη διεθνιστική αλληλεγγύη με τους λαούς που αγωνίζονται.

Η Κουβανική Επανάσταση απέδειξε ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος, πως οι λαοί έχουν τη δύναμη να ανατρέψουν την καπιταλιστική εκμετάλλευση, την αδικία και τη βαρβαρότητα.

Ο Φιντέλ Κάστρο θα ζει για πάντα στην ιστορική μνήμη και τη συλλογική συνείδηση των λαών όλου του κόσμου, των καταπιεσμένων, στον αγώνα για την απαλλαγή της ανθρωπότητας από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, για την τελική νίκη, για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.

Στο πρόσωπό του, τιμούμε πάνω από όλα τον ηρωικό λαό της Κούβας που εδώ και 67 χρόνια έχει διαλέξει τον δικό του δρόμο ανάπτυξης, με κριτήριο τις δικές τους ανάγκες. Αντιστέκεται στην ισχυρότερη ιμπεριαλιστική δύναμη της εποχής μας, το μονοπωλιακό κεφάλαιο και το κράτος των ΗΠΑ.

Αναγκαιότητα το πέρασμα από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό

Ζούμε στην εποχή της αναγκαιότητας για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό

Οι διακηρύξεις των ιμπεριαλιστικών επιτελείων και των αστικών κυβερνήσεων, μετά τις αντεπαναστατικές ανατροπές του 1989-91, για έναν νέο κόσμο ειρήνης και ευημερίας που υποτίθεται ανέτειλε για τους λαούς, αποδείχθηκαν ακριβώς το αντίθετο: Νέοι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και επεμβάσεις, ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης διεθνώς, εκτόξευση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης, καπιταλιστικές κρίσεις που φορτώνονται στις πλάτες των λαών, κύματα εκατομμυρίων μεταναστών και προσφύγων ως αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας.

Τριάντα πέντε χρόνια μετά, παραμένει αρνητικός ο συσχετισμός της ταξικής πάλης παγκόσμια, παρά τα προβλήματα του καπιταλισμού, την όξυνση των αντιθέσεών του. Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερο οι ίδιες οι εξελίξεις δείχνουν ένα σύστημα γερασμένο, σάπιο, ξεπερασμένο πλέον ιστορικά.

Στα χέρια του κεφαλαίου οι νέες τεχνολογικές δυνατότητες, αντί να αξιοποιούνται για την πλήρη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, υπηρετούν την αύξηση της κερδοφορίας των λίγων, των καπιταλιστών, την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης, την καταστολή και τη χειραγώγηση της εργατικής τάξης και των λαών. Η ακύρωση της αξιοποίησης των σύγχρονων επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων, πρώτα από όλα για τη μείωση του γενικού εργάσιμου χρόνου, με αύξηση των αποδοχών, σταθερό ωράριο και προστασίας της ασφάλειας και της υγείας του λαού, την κάλυψη των μορφωτικών αναγκών του, την προστασία του περιβάλλοντος αναδεικνύουν την όξυνση της βασικής αντίθεσης ανάμεσα στο κεφάλαιο και την εργασία.

Η επιβράδυνση της διεθνούς οικονομίας τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει το μεγάλο μέγεθος του υπερσυσσωρευμένου κεφαλαίου, το οποίο δεν μπορεί να ανακεφαλαιοποιηθεί με ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους. Η εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης δημιουργείται περιοδικά από τη φυσιολογική λειτουργία της καπιταλιστικής οικονομίας. Δεν αποτελεί κάποια εκτροπή της, υπάρχει στον πυρήνα λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος.

Την προηγούμενη περίοδο αποδείχτηκε εκ νέου ότι καμία πρόταση αστικής διαχείρισης, κεϋνσιανή ή νεοφιλελεύθερη, επεκτατική ή περιοριστική δημοσιονομική και νομισματική πολιτική, δεν μπορεί να καταργήσει τον κύκλο της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, την ανισομετρία στην καπιταλιστική παραγωγή, την ταυτόχρονη δημιουργία πλούτου και φτώχειας, δηλαδή την αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την καπιταλιστική ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων της, που αποτελεί τη βασική αντίθεση του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, προωθείται η στροφή προς την πολεμική οικονομία και την προετοιμασία για έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο μεγάλης κλίμακας, που από τη μια μεριά δίνει διέξοδο σε λιμνάζοντα κεφάλαια και από την άλλη εξυπηρετεί διπλό στόχο, τη νέα μοιρασιά σε αγορές, δρόμους μεταφορών αλλά και επενδύσεις πάνω στα ερείπια των πολεμικών εστιών. Αυτή η στρατηγική συνοδεύεται από αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζομένων, μείωση των δαπανών κοινωνικής πολιτικής και ένταση του αυταρχισμού και της καταστολής.

Αποδεικνύεται, άλλη μια φορά, ότι δεν υπάρχει έγκλημα που το μεγάλο κεφάλαιο θα διστάσει να διαπράξει προκειμένου να διαφυλάξει την εξουσία του και να αυξήσει τα κέρδη του. Για τους ίδιους λόγους, που κλιμακώνει την επίθεση στο εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων στην περίοδο της ιμπεριαλιστικής ειρήνης, σέρνει τους λαούς στο πεδίο των πολεμικών αναμετρήσεων. Το σύνολο των εξελίξεων επιβεβαιώνει ότι η μόνη προοδευτική διέξοδος για την εποχή μας είναι το επαναστατικό πέρασμα στον σοσιαλισμό – κομμουνισμό, η απαρέγκλιτη τήρηση των νομοτελειών της σοσιαλιστικής επανάστασης αλλά και της οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, το τσάκισμα του αστικού κράτους, η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και ο κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός ως κοινωνική κομμουνιστική σχέση, αναντικατάστατων εργαλείων στα χέρια της εργατικής εξουσίας.

Δεν αλλάζει ο χαρακτήρας της εποχής

Οι εκτεταμένες αντεπαναστατικές ανατροπές των τελευταίων 30 χρόνων δεν αλλάζουν τον χαρακτήρα της εποχής μας. Ζούμε στην εποχή της αναγκαιότητας για το πέρασμα από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, αφού είναι ώριμες οι υλικές προϋποθέσεις για τη σοσιαλιστική οργάνωση της παραγωγής και της κοινωνίας, και παρά το γεγονός ότι σε αρκετές περιπτώσεις φάνηκε η έλλειψη της ετοιμότητας του υποκειμενικού παράγοντα ο οποίος ήταν, και σε σημαντικό βαθμό εξακολουθεί να είναι, εγκλωβισμένος. Ο χαρακτήρας της επανάστασης δεν καθορίζεται από τον συσχετισμό δυνάμεων, την εποχή του ιμπεριαλισμού, η επανάσταση θα είναι σοσιαλιστική. Η στρατηγική των ενδιάμεσων και μεταβατικών σταδίων, αλλά και αστικές αντιλήψεις για τον σοσιαλισμό που τον ταυτίζουν με τις κεϋνσιανές πολιτικές περί «μεικτής οικονομίας» ή πολλαπλών μορφών ιδιοκτησίας, όπως κρατική, καπιταλιστική, μικρή εμπορευματική κ.λπ., έγιναν το όχημα της αντεπανάστασης τα τελευταία 35 χρόνια, αναπαράγοντας την κυριαρχία των μονοπωλίων, την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

Το ξαναμοίρασμα του κόσμου ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές τον 21ο αιώνα

80 χρόνια μετά το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Ιμπεριαλιστικού Πολέμου, όλο και πιο κοντά έρχεται ο κίνδυνος ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού Γ΄ Παγκόσμιου Πολέμου.

Η ανισόμετρη ανάπτυξη, ως απόλυτος νόμος του καπιταλισμού, ωθεί σε ανακατατάξεις στον συσχετισμό δύναμης ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη και τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί, κλονίζονται και αναδιατάσσονται ιμπεριαλιστικοί άξονες, οξύνονται οι αντιθέσεις στο εσωτερικό των καπιταλιστικών κρατών.

Ο βασικός παράγοντας που τροφοδοτεί και οξύνει τον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό και τις συγκρούσεις σε διεθνές επίπεδο είναι η υποχώρηση της οικονομικής δύναμης των ΗΠΑ σε σχέση με την ισχυροποίηση της Κίνας, αλλά και η όξυνση των αντιθέσεων μεταξύ των κρατών – μελών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ καθώς και των αντιθέσεων στο εσωτερικό τους. Απέναντι στη μέχρι σήμερα διαμορφωμένη ευρωατλαντική συμμαχία προβάλλει η υπό διαμόρφωση ευρασιατική, με βασικές δυνάμεις την Κίνα, που τείνει να κατακτήσει την πρώτη θέση στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία και τη Ρωσία που παραμένει η 2η ισχυρότερη στρατιωτική δύναμη.

Από τη Λατινική Αμερική μέχρι τη Γροιλανδία και από τις πεδιάδες της Ανατολικής Ευρώπης και μέχρι την περιοχή του Ινδο-Ειρηνικού, παντού εκφράζεται ο σφοδρός ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός για τον έλεγχο των αγορών και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, των δρόμων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων που έχει προκαλέσει δύο ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή, στους οποίους με τον έναν ή άλλον τρόπο εμπλέκεται μεγάλος αριθμός καπιταλιστικών κρατών του πλανήτη. Επιπλέον, δεκάδες είναι άλλες εύφλεκτες εστίες που αιματοκυλούν τους λαούς για τα συμφέροντα των μονοπωλίων.

Σε αυτές τις συνθήκες, όλο και λιγότερο μετράνε για τα αστικά κράτη τα διπλωματικά μέσα και παίρνουν προτεραιότητα οι εμπορικοί – οικονομικοί πόλεμοι, εντείνεται η στρατιωτική – πολεμική προετοιμασία, αυξάνονται οι πολεμικοί προϋπολογισμοί και οι εξοπλισμοί, δοκιμάζονται νέα οπλικά συστήματα και εκσυγχρονίζονται τα πυρηνικά οπλοστάσια, συνολικά επιταχύνεται η προετοιμασία των αστικών κρατών για μια γενικευμένη πολεμική αναμέτρηση.

Η νέα Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ αποτελεί έκφραση και προσαρμογή των άμεσων προτεραιοτήτων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, αναδεικνύει τους στόχους και τους επικίνδυνους σχεδιασμούς που υλοποιούν τα αμερικανικά μονοπώλια στην αμερικανική ήπειρο, στην αρένα της μεγάλης αντιπαράθεσης με την Κίνα.

Σε αυτό το πλαίσιο η Βενεζουέλα πριν λίγους μήνες έγινε στόχος της στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επέμβασης των ΗΠΑ, για τη διείσδυση των αμερικανικών οικονομικών ομίλων, έχοντας τη συναίνεση μέρους του κρατικού μηχανισμού και βασικών στελεχών της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης, όπως μαρτυρούν οι εξελίξεις. Στόχος τους είναι να εκμεταλλευτούν οι αμερικανικοί μονοπωλιακοί όμιλοι τον τεράστιο ορυκτό πλούτο της Βενεζουέλας, έναντι των ανταγωνιστών τους.

Στη Μέση Ανατολή οι ΗΠΑ προωθούν το σχέδιό τους για την αναμόρφωση ολόκληρης της περιοχής για τα δικά τους συμφέροντα, και την ανάδειξη του Ισραήλ ως βασικού «παίκτη» μέσω των λεγόμενων «Συμφωνιών του Αβραάμ». Ο λαός της Παλαιστίνης γίνεται θυσία στους «θεούς» των ιμπεριαλιστικών σχεδίων για τη «Νέα Μέση Ανατολή» και τον νέο ινδικό εμπορικό δρόμο IMEC, έναντι του κινεζικού «Δρόμου του Μεταξιού». Μετά την ισοπέδωση της Γάζας και εν μέσω της συνεχιζόμενης γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ προωθούν σχέδιο μετατροπής της Λωρίδας της Γάζας σε προτεκτοράτο και από κοινού με άλλα καπιταλιστικά κράτη συγκρότησαν το λεγόμενο «Συμβούλιο Ειρήνης», καταπατώντας τα παλαιστινιακά εδάφη στο όνομα της ανοικοδόμησης, για να αρπάξουν και να εκμεταλλευτούν τον φυσικό πλούτο και τα γεωγραφικά πλεονεκτήματά τους.

Η προώθηση των μονοπωλιακών συμφερόντων των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της ΕΕ είναι τα κίνητρο της στρατιωτικής ιμπεριαλιστικής επίθεσης που ξεκίνησε στις 28 Φλεβάρη 2026 ενάντια στο Ιράν, μια μεγάλη καπιταλιστική χώρα, που στρατεύεται με το υπό διαμόρφωση ευρασιατικό στρατόπεδο. Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν, που έχει ως θύμα τον ιρανικό λαό, υπηρετεί τη στρατηγική του «ζωτικού χώρου» των ΗΠΑ, για να διατηρήσουν την ηγετική θέση στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα, με σοβαρές συνέπειες στην καπιταλιστική αγορά παραγωγής και μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου (ιδίως με τον αποκλεισμό των Στενών του Ορμούζ), που τις πληρώνουν ακριβά οι λαοί. Μέχρι στιγμής οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, μαζί με το Ισραήλ, δεν έχουν επιτύχει τους διακηρυγμένους στόχους τους, ο ιρανικός λαός αντιστέκεται, ενώ είναι σε εξέλιξη επικίνδυνη στρατιωτική κλιμάκωση εν μέσω συνομιλιών.

Στην πράξη έχει αποδειχθεί ότι οι εκεχειρίες και διευθετήσεις στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής «ειρήνης» με το πιστόλι στον κρόταφο των λαών είναι εύθραυστες και προσωρινές, προετοιμάζουν νέες φάσεις των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

Ο αγώνας για τη μοιρασιά της ιμπεριαλιστικής «λείας» οξύνει τις αντιθέσεις και στις τάξεις του ευρωατλαντικού στρατοπέδου, όπως εκφράστηκαν και στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Αγκυρα. Ομως οι αντιθέσεις ΗΠΑ – ΕΕ για το εμπόριο, τους δασμούς, τη Γροιλανδία, τη σχέση με την Κίνα κ.λπ. δεν τους εμπόδισαν να κλιμακώσουν τα τεράστια εξοπλιστικά προγράμματα του ΝΑΤΟ και την ένταση της πολεμικής προετοιμασίας, που θα πληρώσουν οι λαοί με μεγάλες θυσίες.

Το ΚΚΕ μαζί με δεκάδες άλλα Κομμουνιστικά Κόμματα ανέδειξε τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του πολέμου στην Ουκρανία και από τις δύο πλευρές. Σημείωσε πως ο λαός της Ουκρανίας πληρώνει τους ανταγωνισμούς και τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που στηρίζουν την κυβέρνηση Ζελένσκι, από τη μία, και της καπιταλιστικής Ρωσίας από την άλλη. Ανέδειξε τις ευθύνες των αστικών τάξεων όλων των εμπλεκόμενων δυνάμεων, απορρίπτοντας τα προσχήματά τους, δίνοντας απαντήσεις στην αντικομμουνιστική και αντισοβιετική διαστρέβλωση της Ιστορίας, στην οποία επιδίδονται και οι δύο πλευρές. Τόνισε την αναγκαιότητα της κοινής πάλης των λαών και συγκρούστηκε με την πολύμορφη εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, με ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και όλων των αστικών κομμάτων, που στηρίζουν τη στρατηγική της αναβάθμισης της ελληνικής αστικής τάξης και υπερασπίζονται το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.

Ευρωπαϊκά κράτη του ευρωατλαντικού συνασπισμού έχουν σχηματίσει τη λεγόμενη «Συμμαχία των Προθύμων», προσπαθώντας να ενταχθούν στη μοιρασιά, να παρέμβουν για τα δικά τους μονοπώλια, να συμμετέχουν στις «εγγυήσεις ασφαλείας». Ενισχύεται η συζήτηση για τη «στρατηγική αυτονομία» της ΕΕ, εκατοντάδες δισ. ευρώ διοχετεύονται στην πολεμική βιομηχανία με το πρόγραμμα «ReArm Europe» και με άλλα προγράμματα πολεμικής προετοιμασίας.

Το ΚΚΕ έχει καθορίσει προγραμματικά τη θέση του και την κατεύθυνση της δράσης του απέναντι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Δεν θα μπούμε κάτω από ξένη σημαία, αλλά το Κόμμα θα ηγηθεί της εργατικής – λαϊκής πάλης με όλες τις μορφές, ώστε ο λαός ενωμένος σε ένα εργατικό – λαϊκό μέτωπο να δώσει την ελευθερία και τη διέξοδο από το καπιταλιστικό σύστημα, που όσο κυριαρχεί φέρνει τον πόλεμο και την «ειρήνη» με το πιστόλι στον κρόταφο. Η προγραμματική αυτή κατεύθυνση έχει μεγάλες απαιτήσεις, συνδέεται με το συνολικό ανέβασμα της ιδεολογικοπολιτικής ικανότητας του Κόμματος να ανταποκριθεί στον επαναστατικό του χαρακτήρα σε όλες τις συνθήκες. Προϋποθέτει αποφασιστική και τεκμηριωμένη παρέμβαση στην ιδεολογική – πολιτική διαπάλη που αναπτύσσεται και θα ενταθεί την επόμενη περίοδο.

Η εργατική τάξη και οι σύμμαχές της λαϊκές δυνάμεις δεν έχουν κανένα συμφέρον να ταυτιστούν με το ένα ή το άλλο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο, να διαλέξουν στρατόπεδο ληστών. Το βασικό ζήτημα για την εργατική τάξη της χώρας μας, καθώς και για τα άλλα σύμμαχα λαϊκά στρώματα, είναι να μην εγκλωβιστούν με διάφορα προσχήματα και αυταπάτες στις επιδιώξεις του ευρωΝΑΤΟικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου στο οποίο συμμετέχει το ελληνικό αστικό κράτος, να απεμπλακεί η Ελλάδα από τα ιμπεριαλιστικά σχέδια, να καλλιεργούνται η αμφισβήτηση και η έλλειψη εμπιστοσύνης στην αστική κυβέρνηση και στο κράτος, να παλέψουν για την αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ, την ΕΕ, όλες τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, να ενισχυθεί η αντίληψη ότι δεν υπάρχουν κοινά εθνικά συμφέροντα ανάμεσα στους εργαζόμενους και στους κεφαλαιοκράτες και σε συνθήκες πολέμου.

Καμία θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους των καπιταλιστών. Σε έναν κόσμο που φλέγεται, η πρωτοπόρα αυτοτελής πάλη της εργατικής τάξης και του λαού, με το ΚΚΕ μπροστά, μπορεί να είναι νικηφόρα.

Για το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα

Είναι γνωστό ότι ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία προκάλεσε νέα ρήγματα στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα, που αντιμετωπίζει χρόνια και βαθιά ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική κρίση. Το πρόβλημα αυτό έχει εξαιρετική σημασία για την πορεία της ταξικής πάλης, η διεθνής διάσταση της οποίας είναι κρίσιμη.

Η κατάσταση αυτή διαμορφώθηκε την ώρα που οι εξελίξεις έχουν αναδείξει την αναγκαιότητα της επαναστατικής ανασύνταξης του κομμουνιστικού κινήματος, την οποία υπερασπίζονται το ΚΚΕ και ΚΚ με τα οποία συνεργάζεται το Κόμμα μας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κομμουνιστικής Δράσης (ΕΚΔ) και της Διεθνούς Κομμουνιστικής Επιθεώρησης (ΔΚΕ), ή δεκάδες άλλα ΚΚ από διάφορες περιοχές της υδρογείου.

Σε αυτήν την προσπάθεια, ιδιαίτερα επιδιώκουμε την κοινή δράση και τη συνεργασία με ΚΚ και κομμουνιστικές δυνάμεις που ανταποκρίνονται στα εξής κριτήρια:

α) Υπερασπίζονται τον μαρξισμό – λενινισμό και τον προλεταριακό διεθνισμό.

β) Αντιπαλεύουν τον οπορτουνισμό, τον ρεφορμισμό, απορρίπτουν την κεντροαριστερή – σοσιαλδημοκρατική διαχείριση, κάθε είδους αστική διαχείριση, συμμετοχή ή στήριξη αστικών κυβερνήσεων και την οποιαδήποτε παραλλαγή της στρατηγικής των σταδίων.

γ) Υπερασπίζονται τις νομοτέλειες της σοσιαλιστικής επανάστασης. Με αυτές κρίνουν την πορεία της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, επιδιώκουν να ερευνήσουν και να αντλήσουν διδάγματα από τα προβλήματα και τα λάθη της, απορρίπτουν θέσεις περί «σοσιαλισμού με αγορά» ή την άρνηση των νομοτελειών της σοσιαλιστικής οικοδόμησης λόγω εθνικών ιδιομορφιών.

δ) Καταδικάζουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, αναδεικνύουν τις εκατέρωθεν ευθύνες των αστικών τάξεων. Εχουν ιδεολογικό μέτωπο απέναντι σε λαθεμένες αντιλήψεις για τον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα αυτές που αποσπούν τη στρατιωτική – πολεμική επιθετικότητά του από το οικονομικό του περιεχόμενο. Εχουν μέτωπο απέναντι σε κάθε ιμπεριαλιστική συμμαχία, δεν επιλέγουν πλευρά στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση.

ε) Αναπτύσσουν δεσμούς με την εργατική τάξη, προσπαθούν να δράσουν στο συνδικαλιστικό κίνημα, στα κινήματα των λαϊκών τμημάτων των μεσαίων στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου, επιδιώκουν να εντάσσουν την καθημερινή πάλη για τα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα σε μια σύγχρονη επαναστατική στρατηγική για την εργατική εξουσία.

στ) Δεν αποσπούν την πάλη ενάντια στον πόλεμο και στον φασισμό από την πάλη ενάντια στον καπιταλισμό, που τους γεννά. Απορρίπτουν τον κάλπικο «αντιφασισμό» και τα διάφορα «αντιφασιστικά μέτωπα» που χρησιμοποιούν αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις για τον εγκλωβισμό στους σχεδιασμούς τους. Εχουν ιδεολογικό – πολιτικό μέτωπο με τον αντικομμουνισμό, την καταστολή των εργατικών – λαϊκών αγώνων.

Το ΚΚΕ, με πίστη στην αρχή του προλεταριακού διεθνισμού, παίρνοντας υπόψη τον διεθνή χαρακτήρα της ταξικής πάλης και την αναγκαιότητα για ενιαία επαναστατική στρατηγική του κομμουνιστικού κινήματος, παλεύει με στόχο τη διαμόρφωση μαρξιστικού – λενινιστικού πόλου και την επαναστατική ανασύνταξη του Ευρωπαϊκού και του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος.

ΚΚΕ δυνατό, σταθερό σε κάθε δοκιμασία, έτοιμο στο κάλεσμα της Ιστορίας για τον σοσιαλισμό!

Με το σύνθημα αυτό, το ΚΚΕ πριν λίγους μήνες ολοκλήρωσε με μεγάλη επιτυχία το 22ο Συνέδριό του και εντείνουμε τις προσπάθειες για την αντιστοίχιση της δράσης και λειτουργίας του Κόμματος στους επαναστατικούς σκοπούς, στο Πρόγραμμα και το Καταστατικό του, στην πάλη για τη συγκέντρωση και προετοιμασία εργατικών – λαϊκών δυνάμεων για την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος.

Σε αυτήν την κατεύθυνση δρα το Κόμμα μας καθημερινά μέσα στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, στη νεολαία, ενισχύοντας την ικανότητα να ανταποκριθεί σε όλες τις συνθήκες της ταξικής πάλης. Το ΚΚΕ με την αυτοτελή ιδεολογική -πολιτική του πάλη, και μέσα από τα συνδικάτα και τις άλλες μαζικές οργανώσεις, πρωταγωνιστεί σε κάθε μικρό ή μεγάλο αγώνα για σύγχρονα εργατικά – λαϊκά δικαιώματα και ανάγκες, για την ενίσχυση του ρεύματος της αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής, που εκφράζεται ιδιαίτερα στην αλλαγή των συσχετισμών στο εργατικό κίνημα, στο φοιτητικό κίνημα, στα κινήματα των φτωχών αγροτών και των αυτοαπασχολούμενων στις πόλεις.

Δεν υποτιμάμε τον γενικότερο αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, εκτιμάμε αντικειμενικά τα σημαντικά βήματα που γίνονται τα τελευταία χρόνια χάρη στην επαναστατική στρατηγική του ΚΚΕ, στην ακούραστη δουλειά των κομμουνιστών, των χιλιάδων φίλων και συμπορευόμενων με το Κόμμα μας για την ενίσχυση των ιδεολογικών και πολιτικών δεσμών με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Καρπός αυτών των προσπαθειών είναι ότι οι ταξικές δυνάμεις μέσα από το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο (ΠΑΜΕ) έχουν κατακτήσει την 1η θέση στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, το μεγαλύτερο Εργατικό Κέντρο της χώρας, την απόλυτη πλειοψηφία στα Εργατικά Κέντρα Πειραιά και Πάτρας, σε δεκάδες Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες, σε εκατοντάδες σωματεία. Την 1η θέση στη Συνομοσπονδία των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα, στην Πανελλαδική Ομοσπονδία Νοσοκομειακών Γιατρών, στις Πανελλαδικές Ομοσπονδίες των Δασκάλων Πρωτοβάθμιας και των Καθηγητών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Για 5η χρονιά η παράταξη που στηρίζει η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας κατέκτησε την 1η θέση στα πανεπιστήμια. Με την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών πραγματοποιήθηκαν μεγάλοι πανελλαδικοί απεργιακοί αγώνες, απεργίες και πολύμορφες κινητοποιήσεις σε κλάδους και επιχειρήσεις. 55 μέρες διήρκεσε ο ηρωικός αγώνας των αγροτών, που έκλεισαν τους δρόμους με τα τρακτέρ με αποφάσεις των Αγροτικών Ομοσπονδιών και των Αγροτικών Συλλόγων.

Πρόκειται για σημαντικές συγκρούσεις με την αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, το κεφάλαιο και την ΕΕ, αντιπαράθεση με τα άλλα αστικά κόμματα, που συμπλέουν στρατηγικά με την κυβέρνηση.

Το Κόμμα μας πρωταγωνιστεί στον αγώνα ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς, που συνεχώς διευρύνεται, με τη στήριξη των φιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων. Εκατοντάδες είναι οι πρωτοβουλίες των δυνάμεων του ΚΚΕ ενάντια στην αποστολή εξοπλισμών στην Ουκρανία, στην αποστολή δυνάμεων του Πολεμικού Ναυτικού στη Μέση Ανατολή, στην παρουσία αμερικανικών και ΝΑΤΟικών βάσεων με τις οποίες έχουν γεμίσει τη χώρα μας οι κυβερνήσεις της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ επί πρωθυπουργίας Τσίπρα, αποδεικνύοντας στην πράξη για άλλη μια φορά τον αμαρτωλό και επικίνδυνο ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας, που παρουσιάζεται με τη μάσκα του «φίλου του λαού».

Αντιμετωπίζουμε αποφασιστικά τα ψεύτικα διλήμματα που προβάλλουν μέσα από την προσπάθεια αναμόρφωσης του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, η οποία διαπερνά όλα τα κόμματα του κεφαλαίου, φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά, για την αναχαίτιση και τον έλεγχο της εντεινόμενης λαϊκής δυσαρέσκειας σε συνθήκες ιμπεριαλιστικών πολέμων, εμπλοκής της Ελλάδας και ενδεχόμενης νέας καπιταλιστικής κρίσης, με στόχο να εξασφαλιστεί η «πολιτική σταθερότητα» για τα κέρδη και συμφέροντα των μονοπωλίων, να θωρακιστεί το σύστημα της εκμετάλλευσης και των πολέμων. Και αποτελεί σημαντική κατάκτηση για τους κομμουνιστές, τους εργαζόμενους και τον λαό η προγραμματική θέση του ΚΚΕ για μη συμμετοχή ή στήριξη κυβέρνησης στο έδαφος του καπιταλισμού.

Επαγρυπνούμε και αναμετρούμαστε με τις αντι-ΚΚΕ επιθέσεις, τον αντικομμουνισμό κάθε μορφής, την ενεργοποίηση διαφόρων προβοκατόρικων κέντρων, εγκληματικών φασιστικών ομάδων, την εργοδοτική τρομοκρατία και κρατική καταστολή των αγώνων των εργαζομένων.

Ετσι συνεχίζουμε αποφασιστικά, με εμπιστοσύνη στη δύναμη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος και την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, η οποία παλεύοντας με αντικαπιταλιστικούς – αντιμονοπωλιακούς στόχους σε μη επαναστατικές συνθήκες αποτελεί το πρόπλασμα για τη διαμόρφωση του επαναστατικού εργατικού – λαϊκού μετώπου σε επαναστατικές συνθήκες. Είμαστε βέβαιοι ότι όσο ο κόσμος του καπιταλισμού σαπίζει και γίνεται πιο επιθετικός τόσο ωριμάζουν και οι όροι για την ανατροπή του, τόσο έρχονται στο προσκήνιο οι αντιθέσεις του, η μεγάλη αδυναμία του συστήματος της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Η ανατροπή του θα έρθει ως αποτέλεσμα συνειδητής, μαχητικής, οργανωμένης εργατικής – λαϊκής δράσης με το Κομμουνιστικό Κόμμα καθοδηγητή. Αυτός είναι ο δρόμος, δύσκολος, απαιτητικός, αλλά ο μόνος που οδηγεί μπροστά. Σε αυτόν τον αγώνα το ΚΚΕ είναι στην πρώτη γραμμή.