admin 
Προς: Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης
ΘΕΜΑ: Καταγγελία για την εξευτελιστική τιμή των σιτηρών και το δυσβάσταχτο κόστος παραγωγής – Αίτημα για άμεση κρατική παρέμβαση
Ο Αγροτικός Σύλλογος «ΗΣΙΟΔΟΣ» εκφράζει την έντονη αγανάκτηση και την απόγνωση των παραγωγών σιτηρών της περιοχής μας, οι οποίοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την πλήρη οικονομική καταστροφή. Η φετινή χρονιά σηματοδοτεί τον απόλυτο εμπαιγμό του Έλληνα αγρότη, καθώς καλούμαστε να πουλήσουμε τον μόχθο μας σε εξευτελιστικές τιμές, την ίδια ώρα που το κόστος παραγωγής έχει εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη.
Η πραγματικότητα των αριθμών είναι αμείλικτη και αποδεικνύει το μέγεθος της αδικίας:
• Τιμή σιταριού στον παραγωγό: Μόλις 0,20 € το κιλό.
• Τιμή ψωμιού στον καταναλωτή: Έχει εκτιναχθεί στα 2,40 € το κιλό.
• Κόστος λιπασμάτων: 40,00 € το σακί.
• Κόστος ενοικίασης γης: 60,00 € το στρέμμα.
Η ψαλίδα μεταξύ της τιμής του χωραφιού και της τιμής του ραφιού είναι χαοτική. Ενώ ο παραγωγός αμείβεται με ψίχουλα που δεν καλύπτουν ούτε τα βασικά του έξοδα, ο καταναλωτής αγοράζει το ψωμί —το βασικότερο αγαθό κάθε νοικοκυριού— σε τιμές χρυσού.
Το κερασάκι στην τούρτα της απαξίωσής μας είναι οι έμμεσες απειλές και οι εκβιασμοί περί εισαγωγών φθηνού σιταριού από το εξωτερικό με 0,11 €, με σκοπό να μας αναγκάσουν να σιωπήσουμε και να αποδεχτούμε τη μοίρα μας. Η τακτική αυτή όχι μόνο καταστρέφει την εγχώρια παραγωγή, αλλά θέτει σε κίνδυνο και την επισιτιστική ασφάλεια της χώρας.
Ζητάμε και απαιτούμε την άμεση παρέμβαση του κράτους για:
1 Θέσπιση κατώτατων εγγυημένων τιμών που θα καλύπτουν το κόστος παραγωγής και θα εξασφαλίζουν ένα αξιοπρεπές εισόδημα στον αγρότη.
2 Γενναία επιδότηση των αγροτικών εφοδίων (λιπάσματα, πετρέλαιο, ενέργεια) για τη συγκράτηση του κόστους.
3 Αυστηρούς ελέγχους στην αγορά για την πάταξη της αισχροκέρδειας και των ελληνοποιήσεων εισαγόμενων σιτηρών.
Αν το κράτος δεν παρέμβει τώρα, τα ελληνικά χωράφια θα ερημώσουν και η χώρα θα εξαρτάται αποκλειστικά από εισαγωγές αμφιβόλου ποιότητας. Δεν θα κάτσουμε με σταυρωμένα τα χέρια να παρακολουθούμε τον αφανισμό μας.
