Μαζική, μαχητική και ζωντανή συνεδρίαση του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας (photo)

«Βάζουμε μπροστά τις ανάγκες μας και συνεχίζουμε ακόμα πιο αποφασιστικά, με συσπείρωση και κλιμάκωση της δράσης μας. Δεν παραδίδουμε το Εργατικό Κέντρο, τις ζωές και τους αγώνες μας στα χέρια της εργοδοσίας και της σαπίλας του Παναγόπουλου». Αυτή είναι ξεκάθαρη και αποφασιστική απάντηση που έστειλαν οι εργαζόμενοι και τα Σωματεία της Εύβοιας, με τη μαζική συμμετοχή και τη ζωντανή συζήτηση στην ανοιχτή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, που πραγματοποιήθηκε το πρωί της Κυριακής, στη Χαλκίδα.

Αυτή τη ζωντανή λειτουργία του ΕΚ Εύβοιας, τη συσπείρωση των εργαζομένων και των Σωματείων γύρω του, τη συμμετοχή τους στις μαζικές διαδικασίες, στον σχεδιασμό και τη λήψη των αποφάσεων, τον συντονισμό της δράσης τους, τη σύσφιξη των συναδελφικών δεσμών, την αλληλεγγύη και τα σταθερά βήματα στην οργάνωση και την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος στην Εύβοια επιδιώκει να χτυπήσει η μεγαλοεργοδοσία, η κυβέρνηση, τα κόμματα και το κράτος της, με μπροστάρηδες τον ανυπόληπτο, ελεγχόμενο εκατομμυριούχο πρόεδρο της ΓΣΕΕ Παναγόπουλο και τα τσιράκια του στην περιοχή.

Αυτά τα βήματα στη λειτουργία και τη δράση του ΕΚ, αυτή η ζωντάνια φάνηκαν και στη συνεδρίαση του ΔΣ, το πρωί της Κυριακής, με τους εργαζόμενους να σπεύδουν να υπερασπιστούν για μία ακόμη φορά το Εργατικό τους Κέντρο που έχει γίνει το πραγματικό τους αποκούμπι, το σπίτι τους, από τότε που απέκτησε αγωνιστική διοίκηση και πέρασε στα χέρια των εργατών.

Στη συνεδρίαση αποφασίστηκε να ενταθεί η δράση του ΕΚ και των συνδικάτων το επόμενο διάστημα, μέσα από μία σειρά πρωτοβουλίες, όπως τη στήριξη αγωνιστικών διεκδικήσεων που βρίσκονται σε εξέλιξη, οργάνωση της διεκδίκησης για μέτρα πρόληψης και προστασίας της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, με δράσεις που θα αφορούν συνολικότερα ζητήματα της ζωής της εργατικής τάξης και του λαού, με πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις. Μια πλούσια δράση με σταθμό την απεργία σε Τρόφιμα-Ποτά, Επισιτισμό και στους Οικοδόμους στις 24 Ιούνη και ορίζοντα το συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, στις 5 Σεπτέμβρη.

Επίσης, αποφασίστηκε η άσκηση έφεσης στην απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, η οποία έκανε δεκτή την αγωγή που ενορχήστρωσαν ο Παναγόπουλος και τα τσιράκια του στην Εύβοια. Να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν παράγει άμεσα εκτελεστό αποτέλεσμα και η σημερινή Διοίκηση συνεχίζει κανονικά, μέχρι να τελεσιδικήσει δικαστικά η απόφαση.

Παράλληλα ξεκίνησε η συλλογή υπογραφών σε κείμενο στήριξης του ΕΚ από τη βρώμικη επίθεση που δέχεται, το οποίο ήδη με την ολοκλήρωση της συνεδρίασης υπογράφηκε από δεκάδες εργαζόμενους και εκπροσώπους συνδικάτων.

Η απάντηση από τους ίδιους τους εργαζόμενους

Εκπρόσωποι συνδικάτων και εργαζόμενοι πήραν τον λόγο και τοποθετήθηκαν, διατρανώνοντας την αποφασιστικότητά τους να σταθούν και αυτή τη φορά εμπόδιο στις ορέξεις της εργοδοσίας και των μηχανισμών της.

Μέσα από τις παρεμβάσεις, εκτός από την οργή και την αποφασιστικότητα για δυναμική απάντηση μέσα από την κλιμάκωση του αγώνα και της δράσης, αναδείχθηκαν οι πραγματικές αιτίες για τη λυσσαλέα επίθεση της εργοδοσίας της κυβέρνησης, του Παναγόπουλου και των εκλεγμένων με την ΠΑΣΚΕ στο ΔΣ του ΕΚ Εύβοιας, Σελεβάκου και Παπανικολάου, αλλά και ταυτόχρονα αναδείχθηκε η δράση του ΕΚ Εύβοιας που έχει γίνει βραχνάς και καρφί στο μάτι της εργοδοσίας, για αυτό έχει σκυλιάσει για να το πάρει στα χέρια της και να το φέρει πάλι στις εποχές που ήταν κλειστό και μακριά από τις αγωνίες, τις διεκδικήσεις και τους αγώνες των εργαζομένων.

Αυτό φάνηκε ξεκάθαρα μέσα από τις τοποθετήσεις απλών εργαζομένων που βρέθηκαν εκεί. 

«Είμαι 14 χρόνια εργαζόμενος. Παλιά είχα ασχοληθεί και με τα συνδικαλιστικά στη δουλειά. Για μας δεν υπήρχε Εργατικό Κέντρο», ανέφερε, παίρνοντας το λόγο στη συνεδρίαση, εργαζόμενος, διανομέας στην «efood», ενώ, μεταξύ άλλων, πρόσθεσε χαρακτηριστικά και αποκαλυπτικά για το τι άλλαξε και γιατί γίνεται η επίθεση στη σημερινή διοίκηση του ΕΚ: «Πριν 4 χρόνια, με συναδέλφους, χτυπήσαμε την πόρτα του Εργατικού Κέντρου και φάγαμε… πόρτα. Ήρθαμε για να ζητήσουμε βοήθεια για τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως εργαζόμενοι διανομείς και δεν μας έδωσαν καμία σημασία από την τότε Διοίκηση. Τώρα, η σημερινή Διοίκηση μας έχει αγκαλιάσει, μας στηρίζει και μας βοηθάει ουσιαστικά στο να οργανωθούμε, να συντονιστούμε μεταξύ μας. Είναι η καλύτερη Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας στα 14 χρόνια που εργάζομαι και παρακολουθώ τη δράση του».

Το ίδιο αποκαλυπτική ήταν και η παρέμβαση της Ειρήνης Σφουγγάρα, από το Σωματείο Εργαζομένων HQF (Μιμίκος), η οποία τόνισε ότι «είμαστε όλοι εδώ, μαζί, ενωμένοι και θα τους αντιμετωπίσουμε. Για 20 χρόνια εργαζόμενη στον “Μιμίκο” δεν είδαμε κανέναν από αυτούς. Μόνο οι συνάδελφοι που είναι σήμερα στη Διοίκηση μας στήριξαν. Στάθηκαν δίπλα μας για να στήσουμε το σωματείο μας, σε έναν δύσκολο χώρο δουλειάς, είναι δίπλα στους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας, μας βοηθούν στο να δυναμώσουμε και να σχεδιάσουμε τη δράση μας. Όλοι μαζί συνεχίζουμε. Το Εργατικό Κέντρο θα μείνει στα χέρια των εργατών».

Απαντάμε με κλιμάκωση της δράσης και του αγώνα

Στα σημαντικά βήματα που γίνονται στην ανασύνταξη του εργατικού κινήματος σε ολόκληρη τη χώρα στάθηκε, ξεκινώντας την εισήγησή του, ο Αντώνης Κούκουρας, πρόεδρος του ΕΚ Εύβοιας, επισημαίνοντας ότι αυτό φάνηκε και στη σύσκεψη του ΠΑΜΕ στην Καισαριανή, με τη συμμετοχή εκατοντάδων συνδικάτων, όπου παράλληλα επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχει σήμερα στη χώρα μας μια μεγάλη εργατική δύναμη που αναζητά αγωνιστική διέξοδο.

Σημείωσε επίσης ότι η «σύσκεψη ανέδειξε και ένα άλλο βασικό ζήτημα. Ανέδειξε τους δυο κυριολεκτικά διαφορετικούς κόσμους που συγκρούονται μέσα στο εργατικό κίνημα:

Από τη μια, ο κόσμος του μόχθου και του αγώνα, όλη αυτή η ζωντάνια, η μαχητικότητα, η πείρα από μικρούς και μεγάλους αγώνες που δίνει αυτό το τμήμα του εργατικού κινήματος, με τις δυσκολίες και τις αδυναμίες του φυσικά, αλλά που δίνει αυτή τη μάχη καθημερινά, με σταθερό προσανατολισμό στην αγωνιστική, ταξική απάντηση απέναντι στο κράτος και την εργοδοσία για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής. 

Και από την άλλη, ο κόσμος της σαπίλας και του εκφυλισμού που δεν έχει καμία σχέση με τα άγχη, τις αγωνίες και τις ανησυχίες της εργατικής τάξης. Αλλά, αντίθετα, είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία, σε αποστολή, από την αντεργατική κυβέρνηση της ΝΔ και την εργοδοσία για να υποταχθεί κάθε αγωνιστική φωνή, κάθε διεκδίκηση που αμφισβητεί τα συμφέροντα των λίγων».

Στάθηκε, επίσης, στις συνθήκες όξυνσης των ανταγωνισμών και πολεμικών συγκρούσεων και τις συνέπειες που έχει αυτό στους εργαζόμενους και τον λαό, στην αύξηση του κόστους ζωής, της εκμετάλλευσης στους χώρους δουλειάς και της καταστολής σε εργατικά λαϊκά δικαιώματα και διεκδικήσεις, επισημαίνοντας:

«Και αυτά, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, δεν τα λέμε για να φοβηθούμε – το ξέρουμε πολύ καλά πως κανένας εδώ δεν φοβάται.

Όμως, επειδή είμαστε στελέχη του εργατικού κινήματος, έχουμε ευθύνη και οφείλουμε να είμαστε προετοιμασμένοι, έχοντας βαθιά πεποίθηση πως συσπειρωμένοι στα Συνδικάτα μας, στο Εργατικό Κέντρο, με αλληλεγγύη, κανείς δεν μπορεί να μας λυγίσει, κανείς δεν μπορεί να μας νικήσει!

Και τη δύναμη αυτή την έχουμε αποδείξει και θα την αποδείξουμε ξανά όποτε χρειαστεί, σε κάθε βήμα, όπως είναι ανάγκη να την δείξουμε και σήμερα, στο νέο κύκλο επίθεσης που εκτυλίσσεται ενάντια στο Εργατικό Κέντρο!

Γιατί, συναδέλφισσες και συνάδελφοι, “νύχι κρέας” με την κρατική, πολιτική και εργοδοτική καταστολή, με ειδικό ρόλο και αποστολή, είναι και η επίθεση των δυνάμεων που δρουν για λογαριασμό της κυβέρνησης και της εργοδοσίας μέσα στο εργατικό κίνημα.

Για λογαριασμό της κυβέρνησης και της εργοδοσίας ο εκατομμυριούχος Παναγόπουλος και οι δορυφόροι του εδώ, στην περιοχή μας, ο κ. Σελεβάκος και η κ. Παπανικολάου έχουν φάει τα λυσσακά τους και ηγούνται στην επίθεση ενάντια στο Εργατικό Κέντρο, με συκοφαντίες, βρομιές, προσπαθώντας να βάλουν εμπόδια στη δράση που αυτό αναπτύσσει.

Δεν είναι “μάχη για τις καρέκλες” ή “μάχη παρατάξεων”, όπως οι ίδιοι και διάφοροι άλλοι προσπαθούν να παρουσιάσουν για να φύγει η συζήτηση από την ουσία. Αλλά επίθεση ενάντια στην ίδια την εργατική τάξη και το κίνημά της! Γιατί επιτίθενται στο στήριγμα που έχει αποκτήσει για την υπεράσπιση της ζωής και των δικαιωμάτων της.

Αρκεί ο καθένας να αναλογιστεί: ποιον ενοχλεί η δράση του Εργατικού Κέντρου αν όχι την εργοδοσία και την κυβέρνηση;… Για να οδηγηθεί στο συμπέρασμα για ποιον δουλεύουν όλοι αυτοί.

Η εργοδοσία της περιοχής και οι κυβερνήσεις τα προηγούμενα χρόνια:

Είχαν καλομάθει να έρχονται εργαζόμενοι στο Εργατικό Κέντρο, να ζητάνε βοήθεια και να “τρώνε πόρτα”.

Είχαν καλομάθει να μην εμφανίζεται το Εργατικό Κέντρο στους χώρους δουλειάς, να μην πατάει το πόδι του στην υπόλοιπη Εύβοια. 

Είχαν καλομάθει να μην βγαίνει άχνα για τα εργοδοτικά εγκλήματα.

Είχαν καλομάθει να μην στηρίζονται τα Σωματεία στις διεκδικήσεις τους.

Είχαν καλομάθει να μην κουνιέται φύλλο, να μη γίνονται μαζικές κινητοποιήσεις παρά κάποιες λίγες, θλιβερές συναθροίσεις.

Είχαν καλομάθει να μην παίρνει θέση το εργατικό κίνημα για τον πόλεμο, τις γενοκτονίες, τα εγκλήματα, όπως τα Τέμπη.

Είχαν καλομάθει να μην συμπορεύεται το εργατικό κίνημα με άλλα τμήματα του λαού, όπως οι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, η νεολαία.

Είχαν καλομάθει να μην αναπτύσσεται η αλληλεγγύη σε πληγέντες από φυσικές καταστροφές, ενάντια σε πλειστηριασμούς, σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη, όπως γίνεται τώρα, με το Λαϊκό Φροντιστήριο, με συναυλίες.

Είχαν καλομάθει να μην παίρνει πρωτοβουλίες το Εργατικό Κέντρο για όλες τις πτυχές της ζωής του λαού, όπως η Παιδεία, η Υγεία, ο Πολιτισμός.

Είχαν καλομάθει, με λίγα λόγια, να είναι το Εργατικό Κέντρο κλειστό!

Αλλά τους το λέμε και σήμερα να το ακούσουν καλά για να το συνηθίσουν:

Το είχαν κλειστό, οι εργαζόμενοι το άνοιξαν, και δεν ξαναγυρίζει πίσω! Το Εργατικό Κέντρο δεν παραδίδεται στα χέρια τους! Δε θα το επιτρέψουμε!».

Πρόσθεσε, ακόμα: «Και αυτό, χρειάζεται να αποτυπωθεί στον σχεδιασμό μας το επόμενο διάστημα, μέσα στο καλοκαίρι.

Βάζουμε ορίζοντα κορύφωσης το Πανελλαδικό Συλλαλητήριο στις 5 του Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, στη ΔΕΘ, με αιχμή το σύνθημα: “Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία. Καμία θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους”.

Να πάρουμε σήμερα απόφαση πως θα συμμετέχουμε μαζικά, να εκφραστεί με το μεγαλύτερο δυνατό τρόπο η οργή μας ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ. Η προετοιμασία για τις 5 Σεπτέμβρη δεν μπορεί να μείνει στη γενική εξαγγελία. Βεβαίως και θα το ξανασυζητήσουμε πιο συγκεκριμένα όσο πλησιάζουμε αλλά δεν θα πάμε μέχρι τότε με κλειστά Σωματεία, χωρίς δράση.

Ουσιαστικά, θέλουμε να αναπτύξουμε μια μεγάλη δραστηριότητα τόσο του Εργατικού Κέντρου, όσο και των Σωματείων μέσα στο καλοκαίρι, η οποία θα συγκλίνει και θα κλιμακωθεί στο Συλλαλητήριο.

Πρώτος άξονας είναι η πάλη ενάντια στην εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο ο οποίος οξύνεται.

Συνεχίζουμε να είμαστε σε επαγρύπνηση και ετοιμότητα για κινητοποιήσεις, σε κάθε περίπτωση να αναδεικνύουμε την ανάγκη να δυναμώσει η πάλη απέναντι στην πολεμική οικονομία και την εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς. Ότι οι εργαζόμενοι δεν έχουμε τίποτα να κερδίσουμε από τους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων, των κυβερνήσεων, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Αντίθετα, καλούμαστε να πληρώσουμε με νέες θυσίες, με ακρίβεια, φοροληστεία, περικοπές, ένταση της εκμετάλλευσης, μεγαλύτερη ανασφάλεια.

Δεύτερος άξονας είναι η πάλη ενάντια στην ακρίβεια και τη συρρίκνωση του εισοδήματος, με αιχμή τις Συλλογικές Συμβάσεις και τις αυξήσεις στους μισθούς.

Χρειάζεται να δυναμώσει η διεκδίκηση για σταθερό ημερήσιο χρόνο εργασίας, 7ωρο – 5ήμερο – 35ωρο, απέναντι στην αποπροσανατολιστική συζήτηση για την τετραήμερη εργασία που αξιοποιείται για μεγαλύτερη ευελιξία και ένταση της εκμετάλλευσης.

Σε αυτή την κατεύθυνση, το Εργατικό Κέντρο μαζί με τα αντίστοιχα Συνδικάτα, να στηρίξουμε την 24ωρη απεργιακή μάχη που προετοιμάζουν οι κλάδοι των Οικοδόμων, του Επισιτισμού–Τουρισμού και των Τροφίμων–Ποτών για τις 24 Ιούνη. Έχουμε μπροστά μας εργοδοσίες, όπως της Αλλατίνη, του Μιμίκου, της Avramar, της Παλίρροια, της Αγροζωής, του Κελαϊδίτη που σημαίνει πως θα είναι σκληρή μάχη».

Τρίτος άξονας είναι το μέτωπο για την Υγεία και Ασφάλεια

Ανέδειξε, ακόμα, ως τρίτο άξονα το μέτωπο για την υγεία και την ασφάλεια στους χώρους δουλειάς, υπογραμμίζοντας: 

«Τα εργοδοτικά εγκλήματα έχουν αυξηθεί, γιατί στους χώρους δουλειάς κυριαρχεί το κριτήριο του κέδρους. Είχαμε ήδη 2 νεκρούς μέσα σε δέκα ημέρες σε VIOMAL και “Αλιμπινίση”. Η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο καταγγελία μετά από κάθε νεκρό. Πρέπει να μετατρέπεται σε κινητοποιήσεις για μέτρα προστασίας, ελέγχους, Βαρέα και Ανθυγιεινά, μείωση του εργάσιμου χρόνου, στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών, σε απεργιακές και άλλες μορφές πάλης που να κάνουν υπόθεση των ίδιων των εργαζομένων την προστασία της ζωής τους.

Ήταν σωστή η πρωτοβουλία που πήραμε με την προχτεσινή συγκέντρωση στη Νέα Αρτάκη, ωστόσο δεν πρέπει να μείνουμε εκεί.

Το επόμενο διάστημα να κάνουμε κύκλο περιοδειών σε χώρους δουλειάς, να ζητήσουμε συναντήσεις με τις Διοικήσεις όλων, αν είναι δυνατόν, των Σωματείων. Να αυξήσουμε την πίεση και να πάρουμε και άλλες πρωτοβουλίες, όπως παραστάσεις διαμαρτυρίας στην Επιθεώρηση Εργασίας, αλλά και στον Σύνδεσμο Βιομηχάνων Στερεάς Ελλάδας.

Τέταρτος άξονας είναι η καλοκαιρινή δραστηριότητα του Εργατικού Κέντρου και των Σωματείων.

Η περίοδος προσφέρεται για πρωτοβουλίες που θα βοηθούν στη συσπείρωση των εργαζομένων και θα δίνουν ανάσες ανακούφισης σε αυτούς και τα παιδιά τους, θα τονώνουν το “εμείς” απέναντι στο “εγώ”.

Τα Συνδικάτα Μετάλλου και Οικοδόμων πήραν πρόσφατα πρωτοβουλία για θεατρική παράσταση στο Αλιβέρι που είχε μεγάλη επιτυχία. Να φέρουμε την παράσταση αυτή, “η Αγία Ιωάννα των Σφαγείων” του Μπρεχτ σε Χαλκίδα, Ιστιαία, Λίμνη.

Ήδη ορισμένα Σωματεία προγραμματίζουν για τρίτη χρονιά να πραγματοποιήσουν θερινό σινεμά εδώ, στην πίσω αυλή του Εργατικού Κέντρου. Χρειάζεται να ξεκινήσει άμεσα και με δικιά μας συμβολή.

Να δούμε, επίσης, πού μπορούμε να πάμε για γλέντια, μια πείρα έχουν οι Ρετσινάδες και προγραμματίζουν και φέτος. Γλέντι για μετανάστες εργάτες μπορούν να προγραμματίσουν τα Συνδικάτα Τροφίμων–Ποτών και Οικοδόμων μέσα στον Ιούλη.

Να ξεκινήσουμε από τώρα την προετοιμασία του Λαϊκού Φροντιστηρίου, με κλείσιμο χώρου, επαφή με Συλλόγους Γονέων, επαφή με ΕΛΜΕ, έκδοση όλων των απαραίτητων υλικών».

Πλούσια πείρα και αποφασιστικότητα στις παρεμβάσεις

Την ανάγκη να δοθεί απάντηση στη νέα επίθεση που δέχεται το ΕΚ με ένταση της αγωνιστικής δράσης τόνισε στην παρέμβαση της η Κατερίνα Δημάκη, μέλος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου και πρόεδρος του Συνδικάτου Μετάλλου Εύβοιας. Σημείωσε ότι η επίθεση αυτή γίνεται σε συνθήκες που κρίνεται το τι κίνημα χρειάζεται σήμερα. Επισήμανε τις απειλές με ανώνυμα τηλεφωνήματα σε συνδικαλιστές στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος, τις απολύσεις και τις διώξεις σε βάρος συνδικαλιστών και πρωτοπόρων εργαζομένων, τις ποινές σε βάρος φαντάρων που ορθώνουν τη φωνή τους απέναντι στην εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους και παλεύουν μαζί με τους εργαζόμενους για να μην πληρώσουν τις συνέπειες. Κλείνοντας, υπογράμμισε ότι «οφείλουμε στους συναδέλφους μας να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις, να μπούμε εμπόδιο στα σχέδιά τους, να σπάσουμε τον φόβο και την τρομοκρατία στην πράξη και να τους κάνουμε τον βίο – αβίωτο με τη δράση μας».

«Η εικόνα στη σημερινή συνεδρίαση, η παρουσία των συναδέλφων, η θέληση να υπερασπιστούν το Εργατικό τους Κέντρο, δείχνει γιατί γίνεται η επίθεση», τόνισε από την πλευρά του ο Μπάμπης Τσιβίκας, πρόεδρος του Σωματείου Ρητινοκαλλιεργητών Δασεργατών Εύβοιας. Σημείωσε, επίσης, ότι η εικόνα δείχνει την αλλαγή πλεύσης σε σχέση με το πριν, προσδιορίζοντας ότι η αλλαγή αυτή είναι ξεκάθαρη για τους εκατοντάδες ρετσινάδες και δασεργάτες της Εύβοιας, μέσα από τη στήριξη που έχει ο αγώνας τους για να ζήσουν στον τόπο τους. Τόνισε ότι αυτό που ενοχλεί είναι η κίνηση και οι διεργασίες στο συνδικαλιστικό κίνημα, η δράση των σωματείων, η συμπαράσταση και η στήριξη των αγώνων του λαού, όπως αυτό εκφράζεται και από το ΕΚ Εύβοιας. «Χτυπούν τις μαζικές μας διαδικασίες, τους αγώνες και τις διεκδικήσεις μας», ανέφερε, καταγγέλλοντας, μάλιστα, ότι την ώρα που δασεργάτες και ρετσινάδες της Εύβοιας, μαζί με τους απολυμένους της ΛΑΡΚΟ έδιναν συνέχεια στον αγώνα τους και οργάνωναν την κινητοποίησή τους στην Αθήνα, αυτοί που χτυπούν το ΕΚ Εύβοιας προσπάθησαν να εμποδίσουν τη συμμετοχή των συναδέλφων.

Ως αντίδραση της εργοδοσίας απέναντι στα βήματα ανασύνταξης του εργατικού κινήματος χαρακτήρισε την επίθεση στην εκλεγμένη, μέσα από μαζικές δημοκρατικές διαδικασίες, Διοίκηση του ΕΚ Εύβοιας, ο Γιάννης Τζαβάρας, γραμματέας του ΔΣ του ΕΚ και πρόεδρος του Συνδικάτου Τροφίμων και Ποτών Εύβοιας. Τόνισε ότι η επίθεση αυτή δεν έχει τοπικά χαρακτηριστικά, αλλά εκδηλώνεται σε ολόκληρη τη χώρα, σε κάθε συνδικάτο, σε κάθε χώρο δουλειάς που εργαζόμενοι προσπαθούν να σηκώσουν κεφάλι, αντιλαμβανόμενοι την αναντιστοιχία ανάμεσα στις συνθήκες που εργάζονται και ζουν, με τις δυνατότητες της Επιστήμης και της Τεχνολογίας του σήμερα. Στάθηκε, επίσης, στις κατακτήσεις που έχουν γίνει μέσα από αγώνες και στην περιοχή της Εύβοιας, ενώ τόνισε ότι ο επόμενος μεγάλος σταθμός είναι η απεργία στα Τρόφιμα-Ποτά, τον Επισιτισμό και στους Οικοδόμους στις 24 Ιούνη, αλλά και η παραπέρα οργάνωση των διεκδικήσεων στην περιοχή.

«Η σημερινή, σημαντική παρουσία των συναδέλφων δείχνει ότι υπάρχει ξεκάθαρη αντίληψη ότι η επίθεση στο Εργατικό Κέντρο Εύβοιας είναι επίθεση στους ίδιους, στα δικαιώματα και τη ζωή τους», σημείωσε από την πλευρά του ο Κώστας Ντούρμας, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Κελαϊδίτης ΕΠΕ και μέλος της διοίκησης του ΕΚ. Τόνισε ότι μέσα από τη μαζική συμμετοχή και τη ζωντανή συζήτηση βγαίνει ξεκάθαρα το συμπέρασμα ότι οι εργαζόμενοι θα συνεχίσουν με τον αγώνα και την αλληλεγγύη τους, σημειώνοντας ότι η επιστροφή του ΕΚ στις μαύρες μέρες του παρελθόντος σημαίνει «λουκέτο στους αγώνες μας». 

Το ιδιαίτερα ενδιαφέρον της αστικής τάξης στην Εύβοια και τη γειτονική βιομηχανική περιοχή Οινοφύτων – Σχηματαρίου, την παρουσία μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, με πολυεθνική παρουσία και δραστηριότητα επισήμανε στην παρέμβαση του ο Δημήτρης Λιάσκος, από τη Διοίκηση του ΕΚ Εύβοιας και το Παράρτημα Εύβοιας του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Τόνισε ότι πρόκειται για επιχειρηματικούς ομίλους που εκτός από το ξεζουμισμα των εργαζομένων, αναζητούν ευκαιρίες στον όλεθρο των πολεμικών εξελίξεων, προσδιορίζοντας, ωστόσο, ότι ακόμα και αυτοί οι πανίσχυροι όμιλοι «τρέμουν απέναντι στην οργάνωση των εργαζομένων, αυτό δείχνει η αντίδραση τους, φοβούνται μη χάσουν τα πάντα, γιατί αυτό που αντιλαμβάνονται, και αυτό δείχνει και η πείρα από το Εργατικό Κέντρο Εύβοιας, είναι ότι εκεί που φαίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι, τα πράγματα αλλάζουν».

«Εμείς, όπως κάθε καθαρός άνθρωπος δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Αυτοί φοβούνται για αυτό λύσσαξαν. Αυτοί έφεραν τον Παναγόπουλο για να μας πει τι θα κάνουμε. Τι δουλειά είχε εδώ ο Παναγόπουλος. Δεν τον είχαμε ξαναδεί, δεν έχει πατήσει σε καμιά κινητοποίηση, σε κανένα άλλο συνέδριο Εργατικού Κέντρου σε όλη τη χώρα και ήρθε στην Εύβοια να μας πει τι να κάνουμε. Δεν θέλουν τη λειτουργία του Εργατικού Κέντρου, το θέλουν κλειστό. Λοιδορούν τους αγώνες μας και θέλουν να βγουν και από πάνω. Έτσι θα συνεχίσουμε, αγωνιστικά, ενωμένοι και με μεγαλύτερο πείσμα, κόντρα στις ψευτιές και συκοφαντίες τους», τόνισε από την πλευρά της η Έλενα Γκέκα, μέλος της Διοίκησης του ΕΚ και του Σωματείου Εργαζομένων HQF (Μιμίκος).

Τη στήριξη ΕΚ και σωματείων της Στερεάς Ελλάδας στη Διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας μετέφερε στη συνεδρίαση ο Παναγιώτης Πολίτης, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων ΛΑΡΚΟ Λάρυμνας και μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ, επισημαίνοντας τη μεγάλη στήριξη στον αγώνα των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ. Τόνισε ότι αυτό που φοβούνται είναι η οργάνωση των εργαζομένων, προσδιορίζοντας ότι η επίθεση στο ΕΚ Εύβοιας είναι επίθεση στα βήματα ανασύνταξης του εργατικού κινήματος. «Δεν είναι μια επίθεση της σαπίλας του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού, είναι επίθεση της εργοδοσίας, των κομμάτων και του κράτους της» σημείωσε, τονίζοντας ότι απέναντι σε αυτή την επίθεση οι εργαζόμενοι και τα συνδικάτα θα πρέπει να απαντήσουν με δυνάμωμα των δεσμών μεταξύ τους, της αλληλεγγύης και του αγώνα.