Ακόμη ένας εργάτης έχασε τη ζωή του την ώρα του μεροκάματου, θύμα της βάναυσης πολιτικής που οδηγεί τους οικοδόμους να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά γεράματα, επειδή οι συντάξεις δεν φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Ο 68χρονος οικοδόμος που δούλευε στην περιοχή του Θεολόγου Φθιώτιδας, έπεσε από τη σκαλωσιά από μεγάλο ύψος και τελικά κατέληξε την Πέμπτη 2 Απρίλη, μεγαλώνοντας έτσι τη μαύρη λίστα των εργαζομένων που δεν γύρισαν στο σπίτι τους από το μεροκάματο.
Σε ανακοίνωσή του, το Συνδικάτο Οικοδόμων Φθιώτιδας εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του και δηλώνει ότι θα βρίσκεται στο πλευρό τους. Παράλληλα απαιτεί από την Επιθεώρηση Εργασίας και τους αρμόδιους φορείς την άμεση διερεύνηση των συνθηκών θανάτου του εργαζόμενου.
Ειδικότερα, σημειώνει: «Η μακάβρια λίστα των νεκρών μας μεγαλώνει τόσο στην περιοχή της Φθιώτιδας όσο και στον κλάδο μας και αυτό μας γεμίζει πόνο, θλίψη και οργή. Δεν υπάρχει περίπτωση να συνηθίσουμε τους θανάτους την ώρα της δουλειάς και να αποδεχτούμε ως “κανονικότητα” ότι αυτή θα είναι η μοίρα μας. Ότι όποιος γυρίζει όρθιος σπίτι του είναι τυχερός. Δεν θα ανεχτούμε να ακούσουμε για ανθρώπινο λάθος ή ότι ήταν η κακιά στιγμή.
Τα εργατικά ατυχήματα και δυστυχήματα, τα εργοδοτικά εγκλήματα έχουν αυξηθεί σε όλη την χώρα κι αυτό δεν οφείλεται στην “κακιά την ώρα”. Είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που υποτάσσει τα πάντα στα κέρδη των λίγων και δεν δίνει δεκάρα τσακιστή για την ανθρώπινη ζωή.
Ο συνάδελφός μας αναγκάστηκε 68 χρονών να ανέβει στη σκαλωσιά, γιατί η σύνταξη δεν φτάνει για να ζήσει, να καλύψει τις ανάγκες του. Αυτό είναι ελεύθερη επιλογή; Ποιος φταίει που η σύνταξη είναι ψίχουλα, αν όχι η κυβέρνηση, το κράτος που αντί να δίνει λεφτά για τις συντάξεις, διαθέτει τεράστια ποσά για τους πολέμους τους; Που έχει καταργήσει τη 13η και 14η σύνταξη; Που ανεβάζει τα όρια συνταξιοδότησης και “σπρώχνει” τους παππούδες μας να πάνε στη δουλειά (ενεργό σύνταξη το λένε), αντί να χαίρονται τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους;
Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί οικοδόμοι αναγκάζονται να δουλεύουν μέχρι τα γεράματα για να ζήσουν και πολλοί από τους νεκρούς μας είναι πάνω από 65 χρονών. Μάλιστα πολλά από τα εργατικά δυστυχήματα δεν καταγράφονται καν ως τέτοια, γιατί φαίνεται στα χαρτιά πως είναι ο ίδιος επαγγελματίας ή εργολάβος και όχι εργαζόμενος!
Ο κλάδος των κατασκευών έχει καταντήσει ένα απέραντο σφαγείο για τους εργαζόμενους ακόμα και στις μεγάλες κατασκευαστικές που δεν παίρνουν τα μέτρα ασφαλείας λόγω κόστους και η κυβέρνηση ενισχύει αυτήν την ασυδοσία.
Δεν ανεχόμαστε, λοιπόν, να μετράμε τους νεκρούς μας, θυσία στον βωμό του κέρδους. Να έχουν κάνει τη ζωή μας ένα αδιάκοπο τρεχαλητό για να τα βγάλουμε πέρα, να έχει αυξηθεί η εκμετάλλευση, η ανασφάλεια κλπ».
Το Συνδικάτο τονίζει, επίσης, πως ο δρόμος της οργάνωσης των εργαζομένων αποτελεί τον μόνο τους δρόμο για να διεκδικήσουν τις δικές τους ανάγκες, την αξιοπρέπειά τους, την ίδια τους τη ζωή και για να χτίσουν τοίχο προστασίας σε αυτή την επίθεση και καλεί όλους τους εργαζόμενους να ενωθούν και να δυναμώσουν το συνδικάτο σε αυτόν τον δρόμο.
