«Τα σπίτια του λαού, τα σώζει ο λαός», αυτό το ξεκάθαρο ηχηρό μήνυμα στέλνουν οι εργαζόμενοι και ο λαός της Χαλκίδας, κάνοντας δική τους υπόθεση την προσπάθεια να σωθεί οριστικά η μοναδική κατοικία οικογένειας με παιδί ΑμεΑ στη συνοικία της Νεάπολης που έβγαλαν στο σφυρί τα «κοράκια» των funds και των τραπεζών.
Με σύνθημα «κανένας μόνος, όλοι για έναν και ένας για όλους», εργαζόμενοι, νέοι, οικογένειες, άνθρωποι κάθε ηλικίας από την εργατογειτονιά της Νεάπολης, τις γύρω συνοικίες, αλλά και από την ευρύτερη περιοχή της Χαλκίδας, παρά τις συνθήκες καύσωνα, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα, του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα Αναπήρων (ΣΕΑΑΝ) και της Επιτροπή Κατοίκων Νεάπολης Χαλκίδας, συμμετέχοντας μαζικά στη συναυλία αλληλεγγύης και συμβάλλοντας στην προσπάθεια να συγκεντρωθεί το απαραίτητο ποσό και να επιστρέψει το σπίτι στην οικογένεια του Γιάννη.
Για ακόμα μια φορά έλαμψε το μεγαλείο της εργατικής – λαϊκής αλληλεγγύης, όχι μόνο μέσα από τη μαζική συμμετοχή στη συναυλία, αλλά και μέσα από τη μεγάλη και συγκινητική θέληση προσφοράς και στήριξης της προσπάθειας. Λαϊκές οικογένειες από τη γειτονιά, εργαζόμενοι και βιοπαλαιστές, τα συνδικάτα, οι σύλλογοι του αγωνιστικού αναπηρικού κινήματος, μπήκαν μπροστά στο να φτάσει το κάλεσμα σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σπίτι και χώρο δουλειάς. Μεροκαματιάρηδες άνθρωποι πρόσφεραν από το υστέρημά τους, προμηθεύτηκαν και διακίνησαν εισιτήρια ενίσχυσης, ενώ παράλληλα με κόπο και προσωπική προσφορά, μέλη συνδικάτων και της Επιτροπής Κατοίκων Νεάπολης, «έτρεξαν» την οργάνωση της συναυλίας, το στήσιμο της, ρυθμίζοντας κάθε λεπτομέρεια.
Πρόκειται για μια σημαντική πρωτοβουλία του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας, που αγκαλιάστηκε πλατιά από τους εργαζόμενους και το λαό, μετατρέποντας την συναυλία αλληλεγγύης σε κινητοποίηση αγώνα και διεκδίκησης, αναδεικνύοντας παράλληλα το τι σημαίνει να βρίσκεται το Εργατικό Κέντρο στα χέρια των εργατών και σε αγωνιστική κατεύθυνση.
Όλες και όλους που συνέβαλαν στη διοργάνωση της συναυλίας, τα συγκροτήματα Κοινοί Θνητοί, Καντινέλια, Μαντάρα, τα Μουσικά Σχήματα της ΣΕΑΑΝ και της Πολιτιστικής Ομάδας Αλιβερίου του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου, που συμμετείχαν αφιλοκερδώς, ευχαρίστησε ο Αντώνης Κούκουρας, πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας.

Τόνισε ότι μέσα από τη μεγάλη ανταπόκριση της γειτονιάς της Νεάπολης και κάθε εργατογειτονιάς της Χαλκίδας, δικαιώνεται η προσπάθεια που έχει ξεκινήσει εδώ μήνες ώστε να συγκεντρωθεί το αναγκαίο ποσό, να αποζημιωθεί ο νέος ιδιοκτήτης και να περάσει το σπίτι οριστικά στα χέρια της οικογένειας. Ενώ παράλληλα σημείωσε ότι μέσα από αυτή την προσπάθεια και έκφραση αλληλεγγύης, αναδεικνύεται η σημασία οργανωμένου συλλογικού αγώνα και της δύναμης που δίνει στα χέρια των εργαζομένων και του λαού για να υπερασπιστούν το δίκιο τους και να οργανώσουν τον αγώνα τους για κάθε πτυχή της ζωής του που πνίγεται από το σύστημα της εκμετάλλευσης.
Τόνισε επίσης ότι η οικογένεια του Γιάννη από τη Νεάπολη Χαλκίδας «εργαζόταν και πλήρωνε μια ζωή για να έχει μια στέγη, ένα σταθερό και ασφαλές περιβάλλον, για να ανατραφεί ένα παιδί με αναπηρία πάνω από 90%, όπως αδρά πλήρωσε και πληρώνει για τις ανάγκες περίθαλψης, Ειδικής Αγωγής και Παιδείας, λόγω έλλειψης δημόσιων δωρεάν υποδομών. Το αρχικό χρέος της οικογένειας, παρότι υπήρχε υπαγωγή στον πτωχευτικό κώδικα, εκτοξεύθηκε από το fund-“κοράκι” για να βάλει το σπίτι στο χέρι. Στη συνέχεια το έβγαλε στο σφυρί, το αγόρασε το ίδιο το fund και το πούλησε σε ιδιώτη, ενώ δικαστήρια της υπόθεσης εκκρεμούσαν» και ανάμεσα σε άλλα πρόσθεσε:

«Για εμάς η ηθική δέσμευση είναι ακόμα μεγαλύτερη, καθώς πρόκειται ταυτόχρονα για οικογένεια συνταξιούχου για χρόνια βιοπαλαιστή, αγωνιστή, και πρώην συνδικαλιστή στη βιομηχανία – κάτεργο της ΕΛΛΕΝΙΤ, καρκινοπαθή από επαγγελματική νόσο, που αντιμετώπισε και αντιμετωπίζει τη ζωή παλικαρίσια».
