ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΑΛΙΟΓΛΟΥ: ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ
Ένα σχολείο ανοιχτό στην κοινότητα φέρνει ή έρχεται κοντά με τους ανθρώπους της. Ειδικά με αυτούς που έχουν μια ενδιαφέρουσα τοποθέτηση μέσα σε αυτόν τον Κόσμο. Ο Βαγγέλης είναι ένας ερασιτέχνης αθλητής μεγάλων αποστάσεων με σπουδαίες επιδόσεις σε πανελλήνιο επίπεδο. Αν και εργάζεται βάρδια στο εργοστάσιο και με οικογενειακές υποχρεώσεις, καταφέρνει να φέρει εις πέρας ένα απαιτητικό αθλητικό πρόγραμμα. Πάθος; Θέληση; Προγραμματισμός; Θυσία; Κίνητρο;
Σε κάθε περίπτωση, αποτελεί αναμφίβολα ένα σπουδαίο παράδειγμα αφοσίωσης και στοχοπροσήλωσης, ειδικά σε περιόδους, όπως η σημερινή όπου η απουσία δέσμευσης σε σκοπούς είναι κυρίαρχη. Το μήνυμα είναι απλό: Αν αγαπάς αυτό που κάνεις, θα το κάνεις με πάθος. Και ναι, θα κουραστείς, αλλά θα συνεχίζεις, γιατί η ανάγκη να το φέρεις εις πέρας, αγνοεί τις εύκολες δικαιολογίες. Ακόμη και αν ο σκοπός δεν επιτευχθεί ποτέ, η χαρά της διαδικασίας του αγώνα είναι αυτή που θα οδηγεί σε απρόβλεπτα μονοπάτια, σ’ ένα γίγνεσθαι συνεχές, αναστοχαστικό και αληθινό.
Σύμφωνα με τον Ντεμπόρ, ζούμε σε μια κοινωνία του θεάματος όπου η πραγματικότητα αντικαθίσταται από εικόνες. Το θέαμα προωθεί τα πρότυπα του εύκολου και του φανταχτερού, με έμφαση στην επιτυχία χωρίς ουσία, κάνοντας το άτομο παθητικό θεατή μιας σκηνοθετημένης ζωής. Τα πρότυπα που προβάλλονται, όπως οι λαμπεροί αστέρες της τηλεόρασης και της διαφήμισης, παρουσιάζουν μια εικόνα ζωής που φαίνεται άπιαστη, ενισχύοντας την αποξένωση του ατόμου από την αυθεντικότητα και τη συλλογική δράση.
Αντίθετα, εμείς προτείνουμε μια “κοινωνία του πλησιάσματος”, όπου τα παιδιά γνωρίζουν πρότυπα μέσα από το δικό τους περιβάλλον, ανθρώπους γήινους, που με την προσπάθεια και το ήθος τους μπορούν να γίνουν οικεία και προσβάσιμα παραδείγματα. Όταν τα παιδιά συναντούν ανθρώπους σαν τον Βαγγέλη Μαλιόγλου – έναν αθλητή που υπερβαίνει τις συνθήκες και τις δικαιολογίες και αφοσιώνεται στον σκοπό του – αντιλαμβάνονται ότι η επιτυχία είναι αποτέλεσμα πάθους, επιμονής και πραγματικής προσπάθειας.
Σε αυτήν την κοινωνία του πλησιάσματος, η επιτυχία δεν είναι θέαμα αλλά μια ζωντανή διαδικασία, γεμάτη κόπο, αγώνα και αληθινή χαρά. Αυτό βοηθά τα παιδιά να κατανοήσουν ότι η ζωή δεν είναι απλά μια εικόνα ή μια σκηνή να παρατηρήσουν, αλλά ένα πεδίο δράσης στο οποίο μπορούν και τα ίδια να συμμετάσχουν. Με αυτόν τον τρόπο οι αερομεταφερόμενες και στιγμιαίες επιθυμίες, ίσως καταφέρουν να γίνουν κάποια στιγμή ανάγκη ενική, μια αέναη διεγερσιακή μαθητεία που θα οδηγεί το παιδί/ άνθρωπο στις αυθεντικές υπαρκτικές του δυνητικότητες.
Ευχαριστούμε Vaggelis Malioglou
Ataxia School,
Δημοκρατικό σχολείο του Βουνού,
Για τη ζωή, τη γη, τον πολιτισμό
