Το οδοιπορικό Αγάπης τονίζει με ανάρτησή του ο κ.Γιώργος Κιούσης στα social media,διευθυντής στο γηροκομείο ΟΧΕΚ Θήβας,για το λειτούργημα που επιτελούν το προσωπικό του ιδρύματος,που πολλές φορές ξεπερνούν τον εαυτό τους προσφέροντας ανακούφιση & συμπαράσταση, ευχόμενος να υπάρχει λιγότερος πόνος και μοναξιά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, και όπως ο νέος χρόνος να είναι καλύτερος εκείνου που φεύγει για όλους και ιδιαίτερα για τους πάσχοντες και τους ενδεείς εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.

Η ανάρτηση του κ.Κιούση:
Μαιευτήριο,Νηπιαγωγείο……ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ.!!! Σχήμα οξύμωρο αλλά και λογικό.!! Αίθουσα αναμονής , πάνες ,αδιάβροχα υποσεντονα, κρέμες για τα εγκαύματα , γλύκισματα για «καλοπιασμα» ,και επιβράβευση ,καροτσάκια , αγκαλιά, αλεσμένα φαγητά , μπάνιο με δυο άτομα να κρατάμε το κεφαλάκι , στρατες για περπάτημα ( βλ. Π ) ..!! Και ποσα κοινά ακόμα Χριστέ μου ..!!!!! Πόρτες στο ίδιο σπιτι ,το σπιτι που λέγεται Ζωή – βίος . Εκ των έσω πια , η εικόνα μου είναι δυνατή και ρεαλιστικότατη . Παππούδες και γιαγιάδες , που υπήρξαν νεογέννητα μωρά και ήταν λόγος χαράς η γέννηση τους για τις οικογένειες τους τότε…..τώρα είναι στην αναμονή ….της μετάβασης. Οι περισσότεροι εξ αυτών ,χωρίς συγγενικό περιβάλλον , ανύπαρκτα εισοδήματα η με δικαστικές συμπαραστάσεις , ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ, ……στην αναμονή!!

Η Πρόεδρος έχει πάνω της όλες τις συμπαραστάσεις αλλά και την τεχνογνωσία – εμπειρία που ελάχιστοι κατέχουν . Πλαισιωμένη απο Δ.Σ με κύριες που τσαλακώνονται καθημερινά μαζί της , αυτήν την αναμονή , την «στήσαμε» απέναντι μας, την παρατείνουμε όσο μπορούμε ….. Ορθόδοξα Χριστιανικά Ενωμένοι με Κύριες …. αλλά και κυρίους , που καθημερινά εναποθέτουν την ψυχή και το σώμα τους στο Ίδρυμα , για να νιώσουν οι Άνθρωποι μας ότι είναι ακόμα ενεργοί και σημαντικοί για κάποιους και όχι παραγκωνισμένοι και βαρίδια !! Είμαστε ηθικά υποχρεωμένοι να τους δώσουμε αυτό που εμείς θα επιθυμούσαμε στη θέση τους, στην οποία θέση τους θα βρεθούμε αναπόφευκτα!!! Με αγάπη, φροντίδα , σεβασμό και αξιοπρέπεια καθημερινά , μένουμε δίπλα τους και τους ευγνωμονούμε, διότι μέσα από την συνύπαρξη μαζί τους , θυμόμαστε τη θέση μας ….και στρέφουμε το βλέμμα μας Στο Θεό , με την ελπίδα ,ότι ο άνθρωπος θα συνεχίσει να αγαπάει τον Άνθρωπο ..!!!!

