Συνεχίζοντας δυναμικά και αποφασιστικά τον αγώνα τους αλλά και εξαντλώντας κάθε περιθώριο διαλόγου, οι εργαζόμενοι της ΛΑΡΚΟ και τα σωματεία τους απευθύνουν πρόσκληση στην κυβέρνηση την ειδική διαχείριση και την Επιθεώρηση Μεταλλείων για διάλογο σχετικά με την «διατήρηση μέτρων ασφαλείας μέχρι την μεταβίβαση της ΛΑΡΚΟ στον νέο ιδιοκτήτη», τονίζοντας την καθοριστική σημασία της παραμονής όλων των εργαζομένων στις εργασίες τους.
Μέσα από την πολυσέλιδη επιστολή τους, τα Σωματεία Εργαζομένων στη ΛΑΡΚΟ, καταθέτουν με συγκεκριμένα επιχειρήματα, τεχνικού και νομικού χαρακτήρα, τους λόγους που επιβάλλεται η παραμονή και παρουσία του εξειδικευμένου προσωπικού στις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ για λόγους ασφαλείας. Τεκμηριώνουν μάλιστα τις θέσεις τους για την αναγκαιότητα και τον αντικατάστατο ρόλο του προσωπικού της ΛΑΡΚΟ, μέσα από τότε ίδιους τους νόμους της κυβέρνησης.
Παράλληλα αποκαλύπτουν τις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης για το πώς μέσα από τις νομοθετικές της παρεμβάσεις φτάσαμε από την αρχική πρόβλεψη για εκκαθάριση και εκποίηση της ΛΑΡΚΟ εν λειτουργία στο σταμάτημα της παραγωγής και τις μεθοδεύσεις για διάλυση της και πέταγμα των εργαζομένων στο δρόμο.
«Στις 28/7/2022 απολύσατε, αποζημιώσατε και επαναπροσλάβατε το σύνολο των εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ.
Η λογική αυτής της πράξης ήταν ότι μέχρι την μεταβίβαση στον νέο ιδιοκτήτη, ο οποίος θα διαλέξει όσους θέλει για την συνέχεια, (προβλέπατε τότε ότι θα ολοκληρωθεί εντός 5 μηνών) πρέπει να εξασφαλιστεί η ασφάλεια, η συντήρηση και η φύλαξη της ΛΑΡΚΟ. Το περιεχόμενο των πρακτικών που κατατέθηκαν στο ΑΣΕ το απεικονίζουν ξεκάθαρα από τις τοποθετήσεις και των δυο μερών», τονίζουν χαρακτηριστικά τα Σωματεία, αναδεικνύοντας ότι ακόμη και όταν έπαψαν ένα θεωρούνται μόνιμο προσωπικό παρέμειναν στις θέσεις εργασίας τους για τους ίδιους λόγους που επιβάλλουν και σήμερα την παραμονή τους. Και προσθέτουν:
«Στις 3/8/22 με δική σας απόφαση και παρά τις διαμαρτυρίες μας, διακόψατε την παράγωγη της ΛΑΡΚΟ. Όμως επειδή το προσωπικό που παρέμεινε με σύμβαση ορισμένου χρόνου, οριακά επαρκούσε να καλύψει τις ανάγκες ασφάλειας, συντήρησης και φύλαξης της ΛΑΡΚΟ, σωστά επιλέχθηκε να παραμείνουν με σύμβαση ορισμένου χρόνου όλοι οι εργαζόμενοι (και οι εργαζόμενοι με σύμβαση έργου που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της ΛΑΡΚΟ). Μάλιστα, για την ενίσχυση της φύλαξης συνάψατε νέα σύμβαση με ανάλογη εταιρεία που για την ασφάλεια του προσωπικού της και μόνο υπό την καθοδήγηση του προσωπικού της ΛΑΡΚΟ, προσφέρει βοηθητικά και μόνο περιμετρικά από τις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ, τις υπηρεσίες της».
Παραθέτοντας την κατάσταση που επικρατεί σήμερα και την πορεία των διαγωνισμών εκποίησης της ΛΑΡΚΟ, τα Σωματεία, σημειώνουν ότι ενώ η διαδικασία βρίσκεται σε εξέλιξη η κυβέρνηση έρχεται να πετάξει τους εργαζόμενους στο δρόμο, προχωρώντας σε μία σειρά μεθοδεύσεις.
«Η χρονική διάρκεια ολοκλήρωσης των διαγωνισμών και η μεταβίβαση της ΛΑΡΚΟ σε νέο ιδιοκτήτη ξέφυγε της πρόβλεψης σας. Προβλέπατε ότι θα ολοκληρωθεί εντός 5 μηνών και έχουν περάσει 23. Η διαδικασία όμως δεν έχει ακυρωθεί, απεναντίας είναι σε εξέλιξη.
Συγκεκριμένα, έγινε διαγωνισμός και με το αντίτιμο των 6 εκατομμυρίων ευρώ ο “προτιμητέος επενδυτής” είναι η κοινοπραξία AD HOLDINGS – ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Ο ανταγωνιστής ενδιαφερόμενος ήτοι η εταιρεία CMI, έχει προσφύγει στο ΣτΕ, η υπόθεση εκδικάστηκε στις 26/3/2024 και αναμένεται η έκδοση της Απόφασης, ήτοι η διαδικασία είναι σε επιχειρησιακή και νομικοδικαστική εξέλιξη και εκκρεμότητα.
Το συμφωνητικό μεταβίβασης έχει εγκριθεί από το ελεγκτικό συνέδριο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανταγωνισμού έχει τοποθετηθεί ότι η μέχρι σήμερα διαδικασία είναι στα πλαίσια των όρων και των κανονισμών της απόφασης της.
Εντελώς ξαφνικά και έξω από τις διαβεβαιώσεις που δίνατε ότι “θα συντηρούμε και θα φυλάμε τις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ μέχρι την μεταβίβαση στον νέο ιδιοκτήτη”, όπως αυτές κατατέθηκαν στο ΑΣΕ και ενώ μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των 2 ετών σας έχουμε κοινοποιήσει και έχετε απορρίψει δεκάδες καλέσματα διαλόγου και υπομνήματα προτάσεων στην κατεύθυνση αναπροσαρμογής επιχειρησιακού σχεδίου που να προβλέπει την ακόμη καλύτερη συντήρηση, φύλαξη και προετοιμασία επαναλειτουργίας, στις 31/3/2024 μας ανακοινώσατε ότι στις 12/5/24 δεν θα ανανεωθούν οι συμβάσεις των εργαζομένων.
Ενώ δεν ανταποκρινόσασταν στα επανελεγμένα καλέσματα σε διάλογο στην κατεύθυνση να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των εγκαταστάσεων της ΛΑΡΚΟ που επηρεάζει συνολικότερα πολλά χωριά γύρω από αυτή σε 5 νόμους, αλλά και τα υποτυπώδη εργασιακά δικαιώματα, αναγκαστήκαμε να προσφύγουμε σε ασφαλιστικά μέτρα και αίτημα προσωρινής διαταγής μέχρι την εκδίκαση τους. Ημερομηνία εξέτασης του αιτήματος ορίστηκε η 10/5/2024.
Στις 10/05/2024 δημοσιεύτηκε ΚΥΑ η οποία προέβλεπε προγράμματα ανεργίας “για τους απολυμένους στις 12/5/2024 εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ”.
Επίσης στις 10/05/2024, η Πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέτασε το αίτημα των σωματείων της ΛΑΡΚΟ για “προσωρινή διαταγή μέχρι την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων” που έχουμε καταθέσει και στις 13/05/2024, ενέκρινε εκδίδοντας “προσωρινή διαταγή μέχρι την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων στις 18/06/2024”.
Στις 17/6/2024 η Κυβέρνηση κατέθεσε τροπολογία νομοθετικών ρυθμίσεων για την ΛΑΡΚΟ και στις 20/6/2024 την ψήφισε.
Παρά την τοποθέτηση του υπουργού επικρατείας κ. Βορίδη, όπου κατά την συζήτηση στην βουλή δήλωσε ότι “καμία σχέση δεν έχει η νομοθετική ρύθμιση για την εξέλιξη των συμβάσεων των εργαζομένων που εξετάζει η δικαιοσύνη”, κατά την εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων στις 18/06/2024 επιχειρήθηκε από την πλευρά σας να παρουσιάσετε ως “ενισχυτικό ντοκουμέντο” των απολύσεων το σχέδιο της προτεινόμενης τροπολογίας.
Παρά τις εκθέσεις επικινδυνότητας που έχετε λάβει από στελέχη ειδικευμένους τεχνικούς Μηχανικούς, μέχρι και σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία προσπάθεια από την ειδική διαχείριση για ουσιαστικό διάλογο, στη βάση διασφάλισης της περιουσίας της ΛΑΡΚΟ και την αποφυγή βιομηχανικού ατυχήματος (…)
Ευτυχώς που η προσωρινή διαταγή μέχρι την απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, μας κράτησε μέσα στις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ σε εργοστάσιο και μεταλλεία.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα που μας “οδηγούν να λέμε ευτυχώς” είναι το απόγευμα της Τετάρτης 5 Ιουνίου, όπου μετά από βραχυκύκλωμα προβολέα σε γερανογέφυρα στο εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ στην Λάρυμνα προκλήθηκε πυρκαγιά, οι συνέπειες της οποίας περιορίστηκαν στο ελάχιστο μετά από την επέμβαση του εξειδικευμένου προσωπικού. Το ίδιο συνέβη με την διαρροή μαζούτ, καθώς και με τις διαδοχικές ζημιές στο δίκτυο υδροδότησης του οικισμού, όπου όλα εντοπίστηκαν και αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα από τους εργαζόμενους, διασφαλίζοντας έτσι την άμεση αποκατάσταση τους.
Ίδια εξίσου είναι η επικινδυνότητα σε όλα τα εργοτάξια της ΛΑΡΚΟ. Μέσα στο διάστημα της προσωρινής διαταγής έχουν παρθεί δεκάδες προληπτικά μέτρα ασφαλείας από τους εργαζόμενους όπως πχ, ο καθαρισμός του ταινιόδρομου 7 χιλιομέτρων στην Εύβοια, η αποστράγγιση νερών στα μεταλλεία της Βοιωτίας, της Καστοριάς και του λιγνιτωρυχείου Σερβίων Κοζάνης.
Αποδεικνύεται περίτρανα πως εάν είχαν πραγματοποιηθεί οι απολύσεις στις 12 Μαΐου του 2024, αυτή τη στιγμή θα μπορούσε να είχε προκληθεί ένα βιομηχανικό ατύχημα απροσδιόριστης έκτασης με ότι αυτό συνεπάγεται γενικά για το εργοστάσιο, τις εγκαταστάσεις, αλλά και τους οικισμούς και τα χωριά τριγύρω από την ΛΑΡΚΟ.
Σε κάθε περίπτωση τονίζουμε ότι η κατάσταση που επικρατεί χρήζει άμεσης συζήτησης και ουσιαστικού διαλόγου και σε αυτή τη βάση τα σωματεία μας έχουν προτάσεις, που δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό και παράλληλα διασφαλίζουν την περιουσία της ΛΑΡΚΟ, την προοπτική επαναλειτουργίας της, τις θέσεις εργασίας και την αποφυγή βιομηχανικού ατυχήματος».
Συνεχίζοντας τα Σωματεία καταθέτουν στοιχεία αναδεικνύοντας ότι η απομάκρυνση των εξειδικευμένων εργαζομένων της ΛΑΡΚΟ από τις εργασίες τους, έρχεται σε αντίθεση και παραβιάζει τους κανονισμός και το νομικό πλαίσιο που θέτει η Επιθεώρηση Μεταλλείων, σχετικά με την λειτουργία των εγκαταστάσεων, ακόμη και όταν αυτές δεν λειτουργούν.
Κάνουν αναλυτική αναφορά στο κινδύνους που θα προκύψουν για την περιοχή γύρω από τις εγκαταστάσεις της ΛΑΡΚΟ και τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν και καταλήγοντας τονίζουν:
«Η “γραπτή εκτίμηση επαγγελματικού κινδύνου και εκτίμηση επικινδυνότητας” που ισχύει μέχρι σήμερα για το σύνολο των τμημάτων της ΛΑΡΚΟ, το πρώτο λαμβανόμενο μέτρο που προτείνει είναι “διέλευση, έλεγχος και παρέμβαση μόνο από ειδικευμένα έμπειρα άτομα”. Είναι χαρακτηριστικό ότι μας απαγορεύουν ρητά την μετακίνηση σε άλλο, διπλανό τμήμα ακόμη και εάν εργαζόμαστε στην ΛΑΡΚΟ για 35 συνεχόμενα έτη.
Άλλωστε το ιστορικό των 80 νεκρών στις βάρδιες και εκατοντάδων σοβαρών ατυχημάτων, δεν προήρθαν τυχαία (…)
Η απομάκρυνση των εργαζομένων είναι μια πράξη άκρως επικίνδυνη τόσο για τις εγκαταστάσεις, όσο για τα σχολεία και τους κατοίκους συνολικά που διαμένουν πέριξ των εγκαταστάσεων γι αυτό και αντιβαίνει στην κείμενη νομοθεσία.
Σας καλούμε έστω και τώρα να ακυρώσετε τον σχεδιασμό σας και με υπευθυνότητα να ξεκινήσουμε ένα ουσιαστικό διάλογο που πέραν όλων και πρωτίστως θα διασφαλίζει τις ζωές των εργαζομένων και των κατοίκων και δευτερευόντως την δημόσια περιουσία και τις εγκαταστάσεις.
Εκφράζουμε ξανά κραυγή αγωνίας για το δυστύχημα που αναπόφευκτα θα ζήσουμε, όχι για να σας αποδώσουμε τις ευθύνες γι αυτό που θα γίνει αλλά για να μην γίνει, να το προλάβουμε.
Εκφράζουμε κραυγή αγωνίας για να μη ζήσουμε στη χώρα μας δεύτερα Τέμπη.
Ευελπιστούμε στην άμεση ανταπόκρισή σας με ορισμό ημερομηνίας, τόπου και ώρας έναρξης διαλόγου».
